เริ่มต้นจากผู้พาวิญญาณข้ามฟากในโลกซีรีส์

ตอนที่ 1 ข้ามโลกซีรีส์: เริ่มต้นจากผู้ส่งวิญญาณ

3 นาที· 772 คำ
เนื้อหาถูกแปลด้วย AI และขัดเกลาโดยผู้มีประสบการณ์ด้านการแปลเรียบร้อยแล้ว

【สวัสดีโฮสต์ ฉันคือระบบ 001 ยินดีให้บริการคุณอย่างเต็มที่】

เสียงเด็กชายวัยห้าหกขวบใสกังวานมาก เพียงแต่ไร้ความรู้สึกโดยสิ้นเชิง ฟังดูเป็นทางการเกินไป

จิ้นหวงมีที่มาไม่ธรรมดา สถานะก็พิเศษ เธอฟื้นคืนชีพด้วยพลังชะตาแผ่นดินครั้งสุดท้ายของพระบิดา นับจากนั้น ภาระที่แบกไว้บนบ่าไม่ใช่แค่ความรักของพระบิดา แต่ยังรวมถึงความหวังของผู้คนทั่วต้าฉินด้วย

ยุคสมัยอันรุ่งเรืองนี้ดีมาก เธอได้มาเห็นแล้ว แล้วต่อจากนี้ต้องทำอะไรล่ะ?

เธอมีชีวิตอยู่มานานกว่า 2,000 ปี ช่วงสงครามก็ต้องพยายามเอาชีวิตรอด ส่วนยามสงบก็ยังต้องคอยระแวดระวังสงครามที่อาจปะทุขึ้นได้ทุกเมื่อ ทว่าตอนนี้ประเทศนี้สงบสุขอย่างแท้จริง บรรลุสังคมที่ทุกคนเท่าเทียมกัน และผู้คนต่างมีชีวิตรุ่งโรจน์

จิ้นหวงรู้สึกสับสน ผู้คนระดับสูงต่างรู้สถานะของเธอ แต่ไม่ได้จับเธอไปผ่าศึกษาเหมือนในละครหรือในนิยาย กลับให้การคุ้มครองอย่างเต็มที่

ปกติเธออยากไปไหนก็ไปได้ เพียงแต่ลับหลังมีคนคอยติดตามอยู่ตลอด

ถึงอย่างนั้นก็ไม่ได้รู้สึกว่าไร้อิสระ เพราะทุกคนเรียกเธอว่าบรรพชน แม้หน้าตาของเธอจะดูเหมือนเพิ่งอายุครบ 18 ปีก็ตาม

ทั้งอาหาร เสื้อผ้า ที่อยู่อาศัย และการเดินทาง ล้วนดีไปหมด แต่ในใจกลับว่างเปล่า...

จนกระทั่งระบบตัวน้อยนี่มาหา ดวงตาสงบนิ่งของจิ้นหวงไหววูบขึ้นมา ไม่รู้ว่าถ้าเอาเจ้าตัวเล็กนี่ส่งมอบให้ทางการ จะเป็นประโยชน์ต่อประเทศนี้หรือเปล่า หากพระบิดารู้เข้า พระองค์ก็คงเห็นด้วยกระมัง

【แจ้งเตือน แจ้งเตือน! ขอให้โฮสต์หยุดความคิดอันตรายเช่นนั้น ระบบนี้ห้ามให้บุคคลที่สามรู้ถึงการมีอยู่เด็ดขาด!!】

【แจ้งเตือน แจ้งเตือน!!】

เสียงอื้ออึงดังอยู่ในหัว จิ้นหวงนวดหว่างคิ้ว ก่อนเอ่ยเสียงเย็นว่า

“หุบปาก!! ถ้ายังโวยวายอีก ข้าจะถอดชิ้นส่วนเจ้าออกมาให้หมด!!”

【ฮือ ๆ โฮสต์ดุจังเลย】

เดิมทีคิดว่าโฮสต์อีกคนแย่พอแล้ว วัน ๆ เอาแต่หลอกระบบน้อยให้ใช้แต้มซื้อของไม่หยุด แต่พอเปลี่ยนสถานที่ถึงได้รู้ว่าคนเลวข้างนอกมีเยอะกว่า โฮสต์คนนี้ไม่เพียงจะเอามันไปส่งมอบให้ทางการ ยังคิดจะถอดชิ้นส่วนมันอีกด้วย

ฮือ ๆ ... แง...

โฮสต์คนหนึ่ง: เหยาเหยา ฉันเสียใจมากนะ เธอกล่าวหาฉันผิด ๆ ได้ยังไงกัน~~

ระบบน้อย: ซิงซิง ฉันผิดไปแล้ว เธอดีที่สุดเลย รักนะ จุ๊บ ๆ~~

ถึงอย่างนั้น โฮสต์อีกคนก็ชอบหลอกใช้ระบบน้อยจริง ๆ แต่ยามตกอยู่ในอันตราย อีกฝ่ายก็ยอมเสี่ยงชีวิตปกป้องมัน ไม่อย่างนั้นมันคงไม่ควักทรัพย์สินทั้งหมดมาเตรียมอาวุธให้เธอตั้งแต่หัวจรดเท้า

เดิมทีตั้งใจออกมารับงานนอกระบบสักงานเพื่อหาแต้มมาเพิ่ม แต่ไม่คิดว่าจะมาเจอพ่อค้าระบบเข้าให้

“เอาละ ๆ เลิกร้องได้แล้ว เล่าความสามารถของเจ้ามาสิ”

จิ้นหวงขมวดคิ้ว สีหน้าดูเอาเรื่องไม่น้อย ระบบ 001 ร้องไห้จนพอแล้วเหมือนกัน หลังสะอึกไปทีหนึ่งก็สะอื้นพลางพูดว่า

【ซิงซิงบอกให้ฉันฟังคำสั่งคุณ เธอบอกว่าคุณเก่งมาก จริง ๆ แล้วก็ไม่มีภารกิจอะไรหรอก แค่ไปเที่ยวเล่น ทำความดีให้มาก ๆ แล้วสะสมบุญกุศล】

“ซิงซิงคือใคร? บุญกุศลเอาไปทำอะไรได้?”

【ซิงซิงเป็นเพื่อนสนิทที่สุดของฉัน สถานการณ์ของเธอก็คล้ายกับคุณ รอให้คุณมีแต้มแล้วฉันจะให้พวกคุณคุยกันได้ ส่วนบุญกุศลเป็นสกุลเงินที่ใช้ได้ทั่วทุกมิติ】

“อืม แล้วบุญกุศลทำให้ความปรารถนาของข้าเป็นจริงได้หรือไม่?”

จิ้นหวงคิดถึงพระบิดา เธออยากกลับไปเป็นอิ๋งอินม่าน ไม่ใช่คนตายที่ยังมีชีวิตซึ่งโดดเดี่ยวอยู่ระหว่างฟ้าดิน

【โฮสต์ ไว้ถึงตอนนั้นคุณก็จะรู้เอง สรุปคือฉันไม่มีทางทำร้ายคุณ】

น้ำเสียงของระบบ 001 ฟังดูลำบากใจ มันมีบางเรื่องที่พูดไม่ได้ ทำได้เพียงปล่อยให้จิ้นหวงออกไปค้นหาคำตอบด้วยตัวเอง

เมื่อรับคำไหว้วานจากผู้อื่น ก็ต้องทำหน้าที่ให้สำเร็จ ยิ่งไปกว่านั้น พลังชะตาแผ่นดินที่ติดตัวโฮสต์คนนี้มายังเก่าแก่ยิ่งนัก หากอยู่ที่นี่ต่อไปก็ใช่ว่าจะเป็นเรื่องดี ถูกพลังชะตาแผ่นดินใหม่กดทับนานเข้า สุดท้ายก็ต้องสลายไป สู้จากไปตามหาโอกาสใหม่ ๆ ยังดีกว่า

คนผู้นั้นรักลูกสาวคนนี้จริง ๆ ไม่อย่างนั้นคงไม่...

“ได้ ข้าจะไปกับเจ้า”

เนื้อหานี้ได้รับการคุ้มครอง ไม่อนุญาตให้พิมพ์ อ่านต่อได้ที่ BaoNovel.com
ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป