ความสงบสุขตลอดสามเดือนถูกทำลายลงในคืนดึกของวันที่สิบเอ็ด
ฉินเทียนยืนอยู่บนระเบียงบ้านของหลินจ้าน
ครั้งนี้เขาเข้าทางประตูหน้า โดยหลินเหลิงเอ๋อร์เป็นคนเปิดให้
โจวหลันเข้านอนไปแล้ว หลังจากรินชาให้ฉินเทียน หลินเหลิงเอ๋อร์ก็กลับเข้าห้องของตัวเอง
ในห้องนั่งเล่นจึงเหลือเพียงหลินจ้านกับฉินเทียนสองคน
“ท่านประมุขหอเสวย คืนนี้อสรพิษพยายามหลบหนีออกนอกประเทศครับ”
“คนของเราสกัดเขาไว้ได้ที่ท่าเรือตงไห่ครับ”
ฉินเทียนหยิบรายงานปฏิบัติการที่พิมพ์ไว้แล้วออกจากอก วางลงบนโต๊ะกลาง
ในรายงานบันทึกรายละเอียดกระบวนการจับกุมไว้ครบถ้วน
“ระหว่างปิดล้อม เราพบปืนไรเฟิลซุ่มยิงดัดแปลงหนึ่งกระบอก หนังสือเดินทางปลอมสามเล่มที่ระบุสัญชาติต่างกัน”
“และโทรศัพท์ดาวเทียมเข้ารหัสอีกหนึ่งเครื่องครับ”
“บันทึกการติดต่อในโทรศัพท์แสดงให้เห็นว่า ระหว่างถูกเฝ้าติดตาม เขารับงานใหม่อีกงานหนึ่ง”
“ผู้ว่าจ้างเป็นนายหน้าที่ใช้รหัสว่า ‘ผีเฒ่า’ เคลื่อนไหวอยู่แถบเมืองหลวงมณฑลมานาน และมีประวัติร่วมมือกับตระกูลจ้าวหลายครั้งครับ”
“เรากำลังตามรอยย้อนกลับ คาดว่าภายในหนึ่งสัปดาห์จะระบุตัวตนที่แท้จริงของผีเฒ่าได้ครับ”
“แล้วทางหวังเทิงล่ะ?”
หลินจ้านหยิบรายงานปฏิบัติการขึ้นมาเปิดดู น้ำเสียงสงบนิ่งราวกับกำลังตรวจรายงานงานทั่วไป
“หลักฐานคดีจ้างวานฆ่าคนของหวังเทิงครบถ้วนแล้วครับ เอกสารหลักฐานทั้งหมด”
“ทั้งบันทึกเสียงการติดต่อ รายการโอนเงิน คำให้การของอสรพิษ และคำยืนยันจากมือสังหาร”