โทบี้หันกลับมายิ้มเล็กน้อย แล้วชี้ไปที่เบาะหลังของโทนี่: "ในกระเป๋าข้างหลังนายมีแล็ปท็อปอยู่เครื่องหนึ่ง นายเปิดดูได้เลยตอนนี้"
โทนี่หันไปตามทิศทาง แล้วเห็นกระเป๋าคอมพิวเตอร์อยู่หลังเบาะจริง ๆ
เปิดออกมาดู ในนั้นมีแล็ปท็อปอยู่จริง ๆ ด้วย!
โทนี่หยิบแล็ปท็อปออกมาจากกระเป๋า พร้อมกับบ่นว่า "ในรถแกเนี่ยมีอะไรไม่รู้ครบไปหมด ทั้งอาร์พีจี ทั้งแล็ปท็อป แกเป็นโดราเอมอนรึไง?"
ปั่ก——
โทบี้ไม่ได้ตอบ แต่ยื่นมือจากที่นั่งคนขับไปข้างหลัง แล้วกดลงบนแล็ปท็อปที่โทนี่กำลังจะเปิดพอดี
โทนี่ยกมุมปากขึ้นเป็นรอยยิ้มเจ้าเล่ห์:
"ยังไงล่ะ อยากให้ฉันไปนั่งข้างหน้าแล้วเปิดดูด้วยกันกับแกเหรอ?"
โทบี้ส่ายหน้าช้า ๆ พูดอย่างจริงจัง:
"ฉันไม่สนใจจะดูของที่มันแสบตาขนาดนั้นกับนายหรอก แต่ฉันต้องบอกนายไว้ก่อน ถ้านายดูเนื้อหาในนั้นแล้วคิดจะลงมือกับคนในนั้น นายต้องจ้างฉันให้ไปจัดการเท่านั้น ถ้าตกลงได้นายก็เปิดดูต่อได้"
โทนี่ได้ยินแล้วมองโทบี้อย่างดูถูก:
"ถุย! นายคิดว่าฉันเป็นคนแบบไหนกัน ของแบบนี้ดูเล่น ๆ พอแล้ว ใครจะไปอยากจ้างครูมาสอนสดถึงที่วะ? ฉันดูเหมือนคนที่หิวกระหายขนาดนั้นเหรอ?"
"วันนี้ฉันพูดไว้เลย ต่อให้คนในเรื่องจะหน้าตาดีแค่ไหน ฉันโทนี่ สตาร์คจะไม่มีความรู้สึกอะไรทั้งนั้น!"
โทบี้ยักไหล่ ไม่ตอบอะไร แค่เอามือออกจากแล็ปท็อปอย่างเงียบ ๆ
โทนี่เปิดแล็ปท็อปด้วยรอยยิ้มแห่งชัยชนะ แล้วเสียบแฟลชไดรฟ์เข้ากับพอร์ต พลางนึกถึงอีธานเพื่อนร่วมทุกข์ของตัวเอง เลื่อนหน้าจอไปทางอีธาน:
"อีธาน มากันคนเดียวไม่สนุก ต้องดูด้วยกันสิ พวกเราสองคนทนทุกข์กันมาสองเดือนกว่าแล้ว มาดูของดี ๆ ล้างตากันหน่อย!"