ตลอดสองวันเต็ม
เฉินสวินเอาแต่พัฒนาตนเองอย่างต่อเนื่อง
จนถึงวันที่สาม
เฉินสวินแวะไปที่ร้านตีเหล็ก
「เถ้าแก่ ธนูของข้าเสร็จหรือยัง?」
ชายร่างใหญ่ราวกับหอคอยเหล็กดำเหลือบมองเฉินสวิน ก่อนฉีกยิ้มเผยให้เห็นฟันขาวสะอาด
「เสร็จตั้งนานแล้ว อยู่ตรงนั้น ไปดูเอาเองเถอะ」
เฉินสวินมองตามไป เห็นธนูชั้นเยี่ยมคันหนึ่งแขวนอยู่ตรงนั้น
ตัวธนูดูเหมือนทำจากเหล็กกล้าชั้นดี รูปลักษณ์เรียบง่ายโบราณ ทว่าเขาสัมผัสได้ถึงไอเย็นที่แผ่ออกมาจากเนื้อวัสดุ
วัสดุชนิดนี้ ต่อให้เป็นพลังปราณเลือดของผู้ฝึกบู๊ก็ยังทำลายมันไม่ได้!
「ธนูชั้นดี」
ดวงตาของเขาเป็นประกาย ยกธนูลงมาแล้วออกแรงดึง สายธนูมีความยืดหยุ่นสูงยิ่ง เขาไม่ได้กระตุ้นพลังปราณเลือดด้วยซ้ำ แต่กลับดึงได้เพียงครึ่งคันธนู!
จากนั้นจึงกระตุ้นพลังปราณเลือด ดึงคันธนูจนโค้งเต็มดุจจันทร์เพ็ญ
ชั่วขณะถัดมา เสียงดังปัง!
ความยืดหยุ่นเช่นนั้นทำเอาเขาใจเต้นระทึกอยู่บ้าง
「ธนูชั้นดีจริง ๆ!」
แม้ไม่ได้ขึ้นลูกธนู ก็ยังสัมผัสได้ถึงความยืดหยุ่นและพลังอันแข็งแกร่งนั้น
หากมีลูกธนูด้วยละก็...
คงไม่กล้าจินตนาการเลยจริง ๆ!
เขาหยิบถุงใส่ลูกธนูที่วางอยู่ข้าง ๆ ขึ้นมา
「ถุงใส่ลูกธนูกับลูกธนูถือเป็นของที่ข้ามอบให้ มีลูกธนูทั้งหมด 12 ดอก เจ้าจงใช้ให้ดี」
ชายผู้นั้นยิ้มน้อย ๆ
「ขอบคุณ」
เฉินสวินจากไปอย่างรวดเร็ว
ชายผู้นั้นเพียงส่ายหน้าเบา ๆ จากนั้นก็ไม่ได้พูดอะไรอีก
หันไปทำงานของตนต่อ
ส่วนเฉินสวินใช้ผ้าขาดห่อคันธนูไว้อย่างรวดเร็ว แล้วกลับไปยังหมู่บ้านต้าเหอ