เวลา 14:40 น. ชั้น 37 ของอาคารสำนักงานแห่งหนึ่งในย่านศูนย์กลางธุรกิจเมืองอวิ๋น
บรรยากาศในห้องประชุมของบริษัทภาพยนตร์กวงอิ่งซื่อจี้ชวนให้รู้สึกแปลก ๆ
หลิวอ้วน รองประธานบริษัทดับบุหรี่ลงในที่เขี่ยบุหรี่ ก่อนจะดึงปกเสื้อแล้วเดินวนไปมาอยู่สองรอบ
ข้างกายเขามีชายวัยกลางคนสวมหมวกแก๊ปนั่งไขว่ห้าง มือหมุนปากกาเล่น สีหน้าดูไม่ใส่ใจอะไรนัก
ถัดไปอีกเป็นหญิงสาวสามคน แต่งหน้าอ่อน ๆ หน้าตาสวยกันทุกคน กระโปรงสั้นกุด นั่งเงียบอยู่บนโซฟา สีหน้าเต็มไปด้วยความไม่เต็มใจ
“อีกเดี๋ยวเขาก็มาแล้ว” หลิวอ้วนลดเสียงลง “พวกเธอสามคนเตรียมตัวให้ดีล่ะ นี่เจ้าสัวรายใหญ่เลยนะ กวงเหอเวนเจอร์ส เคยได้ยินไหม? เป็นบริษัทลงทุนหน้าใหม่ในวงการ ได้ยินว่าเบื้องหลังคือเครือเผย เงินหนาเอาเรื่อง”
หญิงสาวทั้งสามคนไม่มีใครตอบ
ผ่านไปไม่กี่วินาที หญิงสาวผมสีน้ำตาลเกาลัดที่นั่งอยู่ซ้ายสุดก็พึมพำเสียงเบา “เจ้าสัวรายใหญ่ที่ไหน ก็แค่ลูกคนรวยไม่ใช่เหรอ”
ผู้กำกับสวมหมวกแก๊ปหันไปมองเธอ
“เสี่ยวหยาง เธอเพิ่งเข้าวงการได้ไม่นาน มีบางเรื่องที่ฉันจะพูดให้เข้าใจชัด ๆ” เขาวางปากกาลงบนโต๊ะ น้ำเสียงเหมือนกำลังสอนเด็กประถม “เธออยากดังไหม?”
“ใคร...ไม่อยากล่ะ”
“ถ้าอย่างนั้นก็ต้องมีคนดัน ใครจะดันเธอ? นายทุน แล้วนายทุนเป็นใคร? ก็เหมือนคนที่กำลังจะมาวันนี้ไง เธอคิดว่าดาราหญิงแถวหน้าพวกนั้นดังขึ้นมาได้ยังไง? แค่ไปกินข้าวเป็นเพื่อน คุยเป็นเพื่อน แล้วจะได้บทเลยเหรอ? โลกนี้มีเรื่องดี ๆ แบบนั้นที่ไหนกัน วงการนี้มีดาราคนไหนบ้างที่ไม่เคยผ่านเรื่องแบบนี้? เธอไม่ทำ ก็มีคนอื่นทำ”