สายมิติจอมกั๊ก: ตุนหมูหมื่นตันก่อนโลกแตก

ตอนที่ 37 มี่ลี่ ทำไมไม่กินล่ะ?

6 นาที· 1.5K คำ

ยิ่งใกล้บ้าน มี่หลิงก็ยิ่งกระวนกระวาย เธอกลัวว่าพอกลับไปถึงบ้านแล้วจะพบกับภาพเลวร้ายที่สุดที่จินตนาการไว้ หรือไม่ก็มี่ลี่อาจหายตัวไปแล้ว

มี่หลิงเดินนำหน้า ส่วนจางเจิ้นกับหวังซินอู่เดินตามหลัง

แค่เห็นสองคนนี้ มี่หลิงก็เหนื่อยใจแล้ว

ถ้าเป็นตอนที่ได้เปรียบก็ยังพอสู้ไหว อย่างตอนเจอซอมบี้หนึ่งหรือสองตัว แต่พอมีซอมบี้เยอะขึ้น สองคนนี้ก็เอาแต่หลบอยู่ข้างหลังเธอ แถมวิ่งเร็วยิ่งกว่าเธอเสียอีก

ทำอะไรก็ไม่ได้เรื่อง แต่กินเก่งไม่เหลือ

จะว่าไร้ประโยชน์ไปเสียทีเดียวก็ไม่ใช่ อย่างน้อยเวลาเจอผู้รอดชีวิตคนอื่น พวกเขาก็ช่วยเพิ่มจำนวนคนได้บ้าง ส่วนตอนจัดการซอมบี้ที่มีไม่มาก ก็ช่วยให้เธอออกแรงน้อยลงนิดหน่อย

ถึงปากจะบอกว่าจะช่วยตามหาน้องสาวให้เธอ แต่มี่หลิงกลับรู้สึกว่าพวกเขาแค่อยากเกาะคนเก่ง แถมยังอยากเข้าหาเธอด้วย

อย่างน้อยก็ช่วยออกแรงกันหน่อยสิ

ถ้าหามี่ลี่เจอแล้ว เธอจะตัดขาดจากสองคนนี้ให้ได้ มี่หลิงคิดในใจ

ในที่สุด มี่หลิงก็มาถึงหน้าทางเข้าหมู่บ้านจัดสรร เธอเตรียมพร้อมรับมือกับการต่อสู้ไว้แล้ว

ปกติในหมู่บ้านนี้มีคนอยู่เท่าไร เธอจะไม่รู้ได้ยังไง? ซอมบี้ต้องมีไม่น้อยแน่

เดินทางมาเก้าสิบลี้ก็เท่ากับเพิ่งมาถึงครึ่งทาง อย่ามาพลาดท่าเพราะประมาทในช่วงสุดท้ายเด็ดขาด

แต่พอเข้าไปในหมู่บ้าน เธอกลับพบอย่างงุนงงว่าซอมบี้มีไม่มากเลย มีแค่สองสามตัวเท่านั้น

ทำไมซอมบี้ถึงน้อยขนาดนี้?

ไม่ว่าจะเพราะอะไร สำหรับมี่หลิงแล้วนี่ก็เป็นเรื่องดี

ตอนเดินผ่านซูเปอร์มาร์เก็ต เธอเผลอมองเข้าไปข้างในตามสัญชาตญาณ ถ้าหอบเสบียงกลับไปได้ด้วยก็คงยิ่งดี

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป