การย้ายบ้านเป็นแค่เรื่องชั่วคราว บ้านของมี่ลี่ไม่เหมาะกับการตั้งหลัก และยิ่งไม่เหมาะจะใช้เป็นจุดรวมตัว
แต่เรื่องย้ายบ้าน สำหรับเฉินลั่วที่เป็นผู้มีพลังพิเศษด้านมิติแล้ว จะไปยากอะไร?
ของที่ต้องขนไปก็แค่โยนเข้าไปในมิติพลังพิเศษ
หม่าหยูเก็บอุปกรณ์ทำอาหาร เครื่องปรุง และของใช้ในชีวิตประจำวัน
ส่วนเฉินลั่วกับซูต้าจู่เอาไปแค่เสื้อผ้าสองสามชุด
ใช้เวลาไม่ถึง 5 นาที เฉินลั่วกับพวกก็เก็บของเสร็จเรียบร้อย
ห้องคนขับรถบรรทุกขนาดใหญ่กว้างมาก ทั้ง 4 คน แมว 1 ตัว และสุนัข 1 ตัวจึงไม่รู้สึกอึดอัด
บนรถ ซูต้าจู่กำลังดูละครย้อนยุค พอมีเวลาว่างก็หยิบโทรศัพท์ออกมาเปิดดูอย่างติดงอมแงม
หมี่ฟ่านนั่งยอง ๆ อยู่ด้านหลังซูต้าจู่ มองอย่างใคร่รู้
เสียงผู้หญิงออดอ้อนดังมาจากโทรศัพท์ “ไอ้ผีบ้า มาซะทีนะ”
ซูต้าจู่หัวเราะคิกคักอย่างมีความสุข
หมี่ฟ่านเองก็ดูอย่างเพลิดเพลิน
ส่วนมี่ลี่นั้นอิจฉาไม่น้อย โทรศัพท์ของเธอแบตหมดไปนานแล้ว จะเอามาใช้แทนอิฐยังไม่อยากจับเลย
เห็นสีหน้าของมี่ลี่ เฉินลั่วก็หยิบโทรศัพท์เครื่องหนึ่งกับแบตเตอรี่สำรองยื่นให้
“เอาไปเล่นสิ ข้างในมีหนัง นิยาย แล้วก็เกมตั้งเยอะ ฉันยังมีแล็ปท็อปอีกเครื่อง เอาไหม?”
เฉินลั่วมีแล็ปท็อปอยู่หลายสิบเครื่อง เขาซื้อมาไม่มาก เพราะในห้างขายอุปกรณ์ดิจิทัลมีของพวกนี้อยู่เต็มไปหมด
มี่ลี่เอ่ยอย่างทึ่ง ๆ ว่า “พี่เฉินลั่ว หนูรู้สึกว่าพี่เหมือนโดราเอมอนเลย มีกระเป๋าวิเศษที่ใส่ของได้ทุกอย่าง”