【ขณะที่เจ้ากำลังนิ่งเงียบและแอบไม่พอใจอยู่ในใจ องค์รัชทายาทเหยียนฮ่าวที่ยืนอยู่ข้างก็ก้าวออกมาเป็นคนแรก】
【สายตาของเขากวาดมองคนตระกูลหลินทุกคนที่ก้มหน้าอย่างนอบน้อม น้ำเสียงไม่ดังนัก แต่กลับกังวานชัดเจนไปทั่วลานหน้าจวน ทำให้ทุกคนได้ยินถนัด】
【“วันนี้ศิษย์น้องเยียนหรานมาที่ตระกูลหลิน มิใช่มาเยือนเป็นแขก แต่ตั้งใจมาถึงที่นี่เพื่อถอนหมั้นระหว่างตระกูลหลินกับตระกูลซู”】
【เพียงประโยคสั้น ๆ กลับทำให้สีหน้าของคนตระกูลหลินทุกคนเปลี่ยนไปในพริบตา】
【เหล่าศิษย์ตระกูลหลินที่ยืนเรียงแถวเงยหน้าขึ้นทันที ความนอบน้อมบนใบหน้ามลายหายไป แทนที่ด้วยความตกตะลึง โกรธแค้น และอับอาย】
【ถอนหมั้น!】
【สุดท้ายก็ยังมาจนได้!】
【ตลอดหลายปีที่ผ่านมา พวกเขาคาดการณ์ถึงวันนี้ไว้แล้ว】
【อดีตอัจฉริยะผู้เป็นที่ภาคภูมิใจแห่งสวรรค์กลับกลายเป็นคนไร้ค่า ส่วนเจ้าเติบโตขึ้นเรื่อย ๆ จนทะยานขึ้นสู่จุดสูงสุดของราชวงศ์ ความแตกต่างระหว่างทั้งสองห่างกันราวฟ้ากับเหว การหมั้นหมายครั้งนี้แทบเหลือเพียงชื่อ】
【แต่ถึงจะคาดการณ์ไว้ก่อนแล้ว เมื่อได้ยินถ้อยคำนี้ถูกกล่าวต่อหน้าผู้คน ฉีกหน้ากันจนสิ้นไร้เยื่อใย คนตระกูลหลินทุกคนก็ยังรู้สึกเสียหน้าอย่างยิ่ง ทั้งโกรธทั้งอัดอั้น】
【ถึงกระนั้น ทุกคนก็ได้แต่กำหมัดแน่น โกรธแต่ไม่กล้าพูด】
【ไม่มีใครกล้าก้าวออกมาโต้แย้งแม้แต่ครึ่งคำ】
【เพราะตระกูลหลินในวันนี้มิได้รุ่งเรืองเหมือนวันวานอีกแล้ว】
【เมื่อ 6 ปีก่อน ตอนที่พรสวรรค์ของหลินซูอยู่ในจุดสูงสุด ตระกูลหลินมีรากฐานแข็งแกร่ง อีกทั้งยังมีผู้บรรลุอิทธิฤทธิ์ ต่อให้เผชิญหน้ากับราชวงศ์ก็ยังมีทุนพอจะต่อกร การเกี่ยวดองของทั้งสองตระกูลนับว่าเหมาะสมกันอย่างแท้จริง】