บนถนนที่เซินมั่วอยู่
ชายหนุ่มนั่งอยู่ตรงตำแหน่งคนขับ ดวงตาจับจ้องการ์ดข้อมูลหน้าโปรไฟล์【ซิงซิงเฉิงเยว่】ที่เด้งขึ้นมาบนหน้าจอ ใบหน้ามืดครึ้ม ในดวงตาปั่นป่วนไปด้วยความเกรี้ยวกราดและไม่ยินยอมที่ลุกโชนราวกับไฟลามทุ่ง
จิ่งเยว่ก่อตั้งกิลด์ได้เร็วขนาดนี้เชียว!
เซินมั่วบอกไม่ถูกว่าตอนนี้รู้สึกอย่างไร เดิมทีจิ่งเยว่เป็นไอ้ไร้ค่าที่ถูกเขากดหัวมาตั้งแต่เด็ก จู่ ๆ วันหนึ่งกลับมีโอกาสได้ผงาดขึ้นมา
ในใจซับซ้อนยิ่งนัก ร้อยรสปะปนกัน!
ทั้งไม่พอใจ อิจฉา ไม่อยากเชื่อ และถึงขั้นหวาดหวั่นระแวง
“จิ่งเยว่!!! มันเทียบฉันไม่ได้หรอก ตั้งแต่เด็กก็เทียบไม่ได้!” เซินมั่วพึมพำเสียงต่ำ ไม่รู้ว่ากำลังปลอบตัวเองหรือมีจุดประสงค์อื่น
พูดจบ สายตาก็เลื่อนไปยัง【ซิงซิง】 ดวงตาหงส์คมกริบหรี่ลงเล็กน้อย สีหน้าอ่านยาก “เธอเป็นคนให้ความมั่นใจกับนายหรือ?”
ขณะที่เขากำลังจะพูดข่มขู่อย่างหยิ่งผยองต่อไปตามลำพัง เสียงทึบหนักก็ดังมาจากกระบะท้ายรถกระบะ ขัดจังหวะเขาไว้
เซินมั่วขมวดคิ้ว สีหน้าไม่สบอารมณ์อย่างยิ่ง
วินาทีต่อมา เสียงหวานเลี่ยนแผ่วเบาของผู้หญิงก็ดังขึ้นอย่างอ่อนแรง “พี่มั่ว~”
ยัยผู้หญิงบ้าไม่ตายหรอกหรือ
นี่คือความคิดแรกที่ผุดขึ้นในหัวเซินมั่ว
เมื่อเห็นว่าเขาไม่ตอบสนอง เฟิงเจียวเจียวที่อยู่ด้านหลังก็ฝืนเพิ่มเสียงขึ้นอีกเล็กน้อย ร้องเรียกอย่างน้อยใจ “พี่มั่ว~”
เซินมั่วเปิดประตูรถลงมา ก็เห็นเฟิงเจียวเจียวฟุบหน้าคว่ำอยู่บนพื้น ปากยังคงเรียกเขาด้วยเสียงหวานเลี่ยน
ดูท่าจะตกลงมาจากกระบะท้ายรถ ไม่แปลกที่เสียงดังขนาดนั้น
เขาเดินเข้าไปแล้วนั่งยอง ๆ ถามด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย “ทำอะไรอยู่?”
“พี่มั่ว รีบอุ้มฉันขึ้นรถหน่อย แล้วช่วยหาแบตเตอรี่ให้ฉันด้วยได้ไหม? การทำงานของร่างกายฉันยังฟื้นตัวไม่เต็มที่ ตอนนี้ขยับไม่ได้...”
เฟิงเจียวเจียวเงยหน้าขึ้นเล็กน้อย ประกายแสงระยิบระยับในดวงตา พยายามมองเซินมั่ว
พอเห็นหน้าเขาก็เริ่มหลงใหลจนตาลอย