“ความเห็นของรองประธานฉินไม่เลว แต่ตอนนี้ยังไม่จำเป็นต้องเอามาใช้กับคุณเฉียว”
เซี่ยอั่งหรานเลื่อนสัญญาบนโต๊ะออกไปให้ทุกคนดูอย่างไม่ใส่ใจ
“การยกเลิกความร่วมมือระหว่างบริษัทจีเอ็มกับซิงอวี่เป็นฝ่ายซิงอวี่เสนอขึ้นมา อีกทั้งทนายของซิงอวี่ยังรับปากว่าจะจ่ายเงินชดเชยให้บริษัทจีเอ็มของเรา 8 ล้าน เพราะฉะนั้นคุณเฉียวไม่ได้ทำให้ผลประโยชน์ของบริษัทเสียหาย ตรงกันข้าม เธอยังตัดวงจรพฤติกรรมที่ต้องดื่มเอาใจลูกค้าถึงจะเซ็นสัญญาได้ด้วย”
ทันทีที่เซี่ยอั่งหรานพูดจบ เสียงกระซิบกระซาบก็ดังขึ้นทั่วห้อง
ใบหน้าของฉินม่านหม่นคล้ำราวกับก้นกระทะ นัยน์ตาเบิกกว้างมองสัญญาตรงหน้าอย่างไม่อยากเชื่อ “เป็นไปได้ยังไง?”
เฉียวหรูอี้ถามยิ้ม ๆ “เห็นว่าผลประโยชน์ของบริษัทไม่ได้เสียหายแล้ว รองประธานฉินไม่ดีใจหรือคะ?”
ที่จริงเฉียวหรูอี้ไม่รู้เรื่องของซิงอวี่ตั้งแต่แรก
เธอเพิ่งรู้จากข้อความที่เซี่ยอั่งหรานส่งมาให้ก่อนกลับถึงบริษัทไม่กี่นาที
เธอเองก็คาดไม่ถึงว่าซิงอวี่จะเป็นฝ่ายยกเลิกความร่วมมือและยอมจ่ายค่าชดเชยเอง
หรือครั้งก่อนเธอซ้อมเขาจนกลัวไปแล้ว?
“ดีจังเลย!” กวนเหม่ยดีใจจนขอบตาแดง “พี่หรูอี้ไม่โดนบริษัทไล่ออกแล้ว!”
“มีอะไรให้น่าดีใจนักหนา?”
ฉินม่านปรายตามองเธอ “ถึงเรื่องซิงอวี่จะผ่านไปแล้ว แต่พวกเธออย่าลืมว่าเฉียวหรูอี้ล่วงเกินเครือแอลเอสเป็นเรื่องที่แน่นอนอยู่แล้ว พวกเธอคงรู้ใช่ไหมว่าประธานเครือแอลเอสเป็นคนยังไง? ถ้าเขาเอาเรื่องขึ้นมา แค่บีบมือเบา ๆ ก็ทำให้บริษัทจีเอ็มของเราตายได้แล้ว!”
พูดจบก็มีเสียงเคาะประตูดังขึ้นตรงทางเข้าห้องประชุม