เย่หลิงหลงไม่เคยคาดคิดเลยว่า หลังจากฝูงผึ้งราชันปีศาจระดับ 3 ถูกล่อไปแล้ว จะยังมีราชินีผึ้งเหลืออยู่ข้างบุปผาหมอกเหมันต์อีกตัว ที่เคราะห์ร้ายยิ่งกว่าคือราชินีผึ้งตัวนั้นบรรลุถึงระดับ 4 ในตำนานแล้ว
ยามคนเราดวงซวย แม้ดื่มน้ำเย็นยังติดฟัน
เย่หลิงหลงถือเสวียนอิ่งไว้ในมือ เท้าติดยันต์เร่งความเร็ว ลำตัวติดยันต์ป้องกัน กระบี่ติดยันต์โจมตี หลังใช้กระดาษยันต์เพิ่มคุณสมบัติทุกด้านจนเต็ม นางก็เริ่มฟาดฟันกับราชินีผึ้งระดับ 4 อย่างบ้าคลั่ง
เคล็ดเพลิงเทพหงส์ เคล็ดกระบี่เทพเจ้าเจาทียน เคล็ดวิถีธาราอันประเสริฐ วิชามหาฟื้นคืน
วิชามหาฟื้นคืน วิชามหาฟื้นคืน ใช้วิชามหาฟื้นคืนอย่างบ้าคลั่งต่อไป
เย่หลิงหลงใช้เคล็ดวิชาทั้งหมดจนหมดสิ้น ท้ายที่สุดก็อาศัยแต่วิชามหาฟื้นคืนคอยรักษาตัวเองไม่ให้ตาย
นางอดชื่นชมตนเองไม่ได้ว่ามีวิธีเอาชีวิตรอดมากมายเหลือเกิน จนผู้บำเพ็ญขั้นสร้างฐานตัวน้อยอย่างนางยังยืนหยัดมาได้ถึงบัดนี้ แต่หากสู้ต่อไปเช่นนี้ นางต้องตายแน่
ได้ยินกันว่าคนเรามักปลุกศักยภาพออกมาได้มากขึ้นในยามตกอับ เคราะห์ดีที่เย่หลิงหลงปลุกศักยภาพขึ้นมาได้ในช่วงเวลาคับขัน สมองของนางจึงแล่นปราดขึ้นกว่าเดิม
คิดออกแล้ว!
นางควักซากสัตว์ปีศาจระดับ 3 ออกมาจากแหวน แล้วติดยันต์ระเบิดไว้ทั่วซาก ก่อนขว้างซากสัตว์ปีศาจตัวนั้นไปทางบุปผาหมอกเหมันต์
“เจ้าสมบัติล้ำค่าของข้า รีบไปช่วยข้าขโมยบุปผาหมอกเหมันต์มา!”
ราชินีผึ้งเห็นสัตว์ปีศาจตัวหนึ่งพุ่งเข้าใส่บุปผาหมอกเหมันต์ของมัน จึงหันขวับอย่างเดือดดาลแล้วโจมตีสัตว์ปีศาจตัวนั้น