ทะลุนิยายพิชิตใจเหล่าพระรอง

ตอนที่ 41 พิชิตใจเหล่าพระรองในนิยายที่ทะลุมิติเข้ามา

7 นาที· 1.5K คำ

หลินอันอวี้นั่งอยู่ข้างฉีหว่าน แทบไม่ได้ขยับตะเกียบ เขามองคนทั้งโต๊ะแล้วรู้สึกแปลกหน้า

ในที่สุดมื้ออาหารนี้ก็จบลงอย่างยากเย็น มีเพียงอารองของหลินอันอวี้ที่เดินเข้ามาตบไหล่เขาเบา ๆ ตอนทุกคนกำลังแยกย้าย

“ถ้าพ่อแม่ของเธอยังอยู่ พวกเขาก็คงทำแบบนี้เหมือนกัน”

อารองพูดจบก็เดินจากไป ไม่ได้อยู่ต่อ

ตอนแยกย้ายกัน ฟ้ามืดแล้ว

ฉีหว่านเป็นคนขับรถ ส่วนหลินอันอวี้นั่งอยู่เบาะข้างคนขับ

รถเพิ่งออกจากถนนหน้าบ้านเก่า ฝนก็เริ่มตก

เม็ดฝนใหญ่ ๆ ซัดลงบนกระจกหน้ารถ ก่อนจะเทกระหน่ำต่อเนื่องจนกลายเป็นม่านฝน ต่อให้ปัดน้ำฝนเร็วที่สุดก็ยังปัดไม่หมด

รถบนถนนต่างพากันชะลอ ไฟฉุกเฉินสว่างขึ้นทีละคัน

ฉีหว่านลดความเร็วลง มือกำพวงมาลัยแน่น

รถแล่นไปได้สิบกว่านาที พอถึงถนนช่วงที่แทบไม่มีไฟส่องสว่าง จู่ ๆ รถก็สั่นกระตุก

ฉีหว่านเหยียบคันเร่ง แต่ไม่มีปฏิกิริยา เธอขมวดคิ้ว หักพวงมาลัยแล้วจอดชิดข้างทาง

“รถเสียแล้ว”

เธอลองสตาร์ตรถอีกครั้ง

เครื่องยนต์ดังขึ้นสองครั้ง ก่อนจะเงียบสนิท

ฉีหว่านปลดเข็มขัดนิรภัย เปิดประตูลงไปดูแวบหนึ่ง แล้วกลับมานั่งที่เดิม

ฝนสาดเข้ามาในรถชั่วขณะ ทำให้ไหล่ข้างหนึ่งของเธอเปียก

“รอให้รถช่วยเหลือมาดีกว่า”

เธอโทรศัพท์แจ้งตำแหน่งแล้ววางสาย

ภายในรถเงียบลง

ฝนกระหน่ำหลังคารถ เสียงถี่รัวราวกับมีกรวดนับหมื่นเม็ดเทลงมา

ด้านนอกกระจกหน้ารถพร่าเลือน แสงไฟถนนแตกเป็นวงพร่างพราย

หลินอันอวี้นั่งอยู่เบาะข้างคนขับ เห็นฉีหว่านถูแขนตัวเอง จึงถอดเสื้อคลุมของเขาพาดลงบนไหล่เธอ “ใส่เสื้อคลุมไว้”

ฉีหว่านมองเขาแวบหนึ่ง แล้วยื่นมือไปเร่งฮีตเตอร์ให้แรงขึ้นเล็กน้อย

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป