คืนสัตว์ประหลาดยังมาไม่ถึง แต่ศึกใหญ่ก็เปิดฉากขึ้นแล้ว
【อวี๋เยี่ยนฮวน: @เย่เอ้าทียน แล้วก็ไอ้โง่ที่เป็นโรคจูนิเบียวทุกวันอย่างแก ไปตรวจสมองที่แผนกจิตเวชบ้างเถอะ ไม่รู้หรือไงว่าความฉลาดต่ำมันติดต่อกันได้?】
【เย่เอ้าทียน: เฮ้ยพี่ ผมไม่ได้ไปหาเรื่องพี่สักหน่อย อย่ามาโจมตีมั่ว ๆ สิ!】
【อวี๋เยี่ยนฮวน: ด่าเพลินไปหน่อย (。・_・。)ノI’m sorry~】
【เย่เอ้าทียน: …】
เย่เอ้าทียนเงียบไป เขาสงสัยอย่างหนักว่าอวี๋เยี่ยนฮวนเห็นเขาทำตัวจูนิเบียวเกินไป เลยฉวยโอกาสพูดสิ่งที่คิดในใจออกมา
ไม่เป็นไร แค่โดนลมฝนพัดผ่านนิดหน่อยเท่านั้น
ก็แค่โดนด่า ไม่เห็นมีอะไรใหญ่โต
เมื่อเทียบกับคำด่าของอวี๋เยี่ยนฮวนแล้ว เย่เอ้าทียนยังรู้สึกว่าเสียงหัวเราะเยาะของเพื่อนร่วมชั้นสมัยเรียนทำให้เขาเจ็บใจยิ่งกว่า
【จางกั๋วเจิ้ง: ทุกคนดูสิ นี่แหละผู้ยิ่งใหญ่ที่พวกคุณพูดถึง นอกจากจะพูดจาหยาบคายแล้ว ยังไม่ยอมแบ่งปันข้อมูลเรื่องการหาอาหารมาช่วยให้ทุกคนผ่านพ้นวิกฤตไปด้วยกันอีก】
【จางกั๋วเจิ้ง: พวกเราก็เป็นคนจีนเหมือนกัน ฝ่ามือกับหลังมือก็เป็นเนื้อเหมือนกัน ทำไมถึงช่วยเหลือกันหน่อยไม่ได้ล่ะ?】
【ชุ่ยฮวา: @จางกั๋วเจิ้ง คุณบอกว่าอวี๋เยี่ยนฮวนไม่ยอมบอกวิธีหาอาหารของเธอให้ทุกคน งั้นฉันขอถามหน่อย คุณเคยแบ่งปันข้อมูลที่เป็นประโยชน์อะไรให้ทุกคนบ้างไหม?】
【ชุ่ยฮวา: @จางกั๋วเจิ้ง ไม่เข้าใจหลักที่ว่าอย่าทำกับคนอื่นในสิ่งที่ตัวเองไม่ชอบหรือไง?】