ก่อนค่ำ อวี๋เยี่ยนฮวนจ้องช่องแชต
【เย่เอ้าทียน: มาอีกแล้ว คราวนี้ฉันจะฆ่าให้ได้ 200 ตัว!】
【ข่งเมิ่งถิง: ลูกพี่เก่งจัง เมื่อวานฉันแทบตายกว่าจะฆ่าได้แค่ 5 ตัว】
【หลี่ฮวา: มาสิ! วันนี้ฉันตกปลามาทั้งวัน ได้ดาบสังหารม้าพระราชทานมาหนึ่งเล่ม!】
【หลี่ฮวา: เมื่อคืนฉันยังอ่อนแอสุด ๆ แต่คืนนี้ฉันแข็งแกร่งจนน่ากลัว!】
【หวังต๋าฉุย: ทุกคนพยายามฆ่าสไลม์สีชมพูให้ได้เยอะ ๆ นะ ได้เหรียญทองมาเพิ่มก็ย่อมดี】
……
ในช่องแชต บางคนก็ยินดี บางคนก็ทุกข์ใจ
เมื่อวานยังเป็นแค่คนกระจอกงอกง่อย วันนี้กลับพลิกชีวิตได้ร้องเพลงอย่างผู้ชนะ
โชคนี่เวลามาก็ห้ามไม่อยู่จริง ๆ
อวี๋เยี่ยนฮวนอิจฉาหลี่ฮวาอยู่ไม่น้อย ไม่น่าเชื่อว่าจะตกได้อาวุธสังหารชั้นยอดอย่างดาบสังหารม้าพระราชทาน
ช่วงแรกแทบจะเรียกได้ว่าเดินกร่างไปไหนก็ได้
【นับถอยหลังสู่คืนสัตว์ประหลาด: 00:00:02】
【คืนสัตว์ประหลาดมาถึงแล้ว!】
กุ๊บกั๊บ
สไลม์สีฟ้าอ่อนตัวหนึ่งกระโดดเข้ามาในสวนดอกไม้ จุดที่มันลงพื้นมีน้ำแข็งเกาะเป็นชั้น
เป็นสายพันธุ์ใหม่จริง ๆ สไลม์น้ำแข็ง
ทันทีที่สไลม์น้ำแข็งเข้ามา สไลม์ไฟสามตัวก็ขยับทันที พากันเข้าประชิดมัน
ทั้งสองฝ่ายเลี่ยงการปะทะกันไม่ได้ การต่อสู้จบลงอย่างไร้ข้อกังขา สไลม์ไฟทั้งสามรุมกระทืบสไลม์น้ำแข็งจนตาย
อวี๋เยี่ยนฮวนพยักหน้าเงียบ ๆ แม้แต่พวกเดียวกันก็ยังหนีความขัดแย้งไม่พ้น
น้ำแข็งกับไฟเป็นขั้วตรงข้าม สไลม์ทั้งสองชนิดย่อมอยู่ร่วมกันอย่างสงบไม่ได้