“แถมถึงท่านโชกุนจะดูน่าเกรงขามไปหน่อย แต่ถ้าไม่มีท่านโชกุน แล้วจะมีอินาซึมะได้ยังไงล่ะ?”
“ใช่แล้ว อินาซึมะไม่ได้แย่ขนาดนั้นสักหน่อย”
“หลังประกาศใช้คำสั่งปิดประเทศ ราคาสินค้าก็ขึ้นไม่น้อยในช่วงสองปีมานี้ ธุรกิจก็ทำยากขึ้นจริง แต่ก็ยังไม่ถึงขั้นทุกข์ยากแสนสาหัสหรอกนะ”
“พูดแบบนั้นก็ไม่ได้หรอก คนรู้จักของฉันหลายคนแทบไม่มีข้าวกิน แถมยังไม่มีงานทำ ตอนนี้ได้แต่ต่อแถวรอรับความช่วยเหลือกันอยู่”
“เฮ้อ ไม่รู้เหมือนกันว่าท่านโชกุนจะเห็นม่านฟ้าหรือเปล่า ถ้าได้เห็นก็น่าจะเปลี่ยนใจนะ”
“น่าจะนะ ม่านฟ้าไม่ได้บอกหรือว่าท้ายที่สุดท่านโชกุนก็เปลี่ยนใจแล้ว?”
“หวังว่าจะเร็ว ๆ นี้นะ”
ขณะที่ประชาชนทั่วไปยังคงถกเถียงกันว่าอินาซึมะแย่ถึงขนาดนั้นจริงหรือไม่
และท่านโชกุนเป็นเทพแบบไหนกันแน่
เหล่าผู้มีอำนาจของอินาซึมะกลับจับประเด็นสำคัญได้ทันที
“สำนักเท็นเรียวกับสำนักคันโจสมคบคิดกับฟาทุย แถมท่านผู้นำตระกูลก็...”
คูโจ ซาระหรี่ตาลง มองม่านฟ้าอย่างไม่อยากเชื่อ
ร่างของเธอสั่นสะท้านอย่างห้ามไม่อยู่ แม่ทัพผู้ยืนหยัดได้อย่างมั่นคงและรับมือทุกสถานการณ์ได้อย่างคล่องแคล่ว แม้อยู่ท่ามกลางกองทัพนับหมื่น บัดนี้กลับแทบยืนไม่ไหว
“เป็นไปได้ยังไง!!!”
คูโจ ซาระโต้แย้งโดยไม่ทันคิด
“ท่านผู้นำตระกูลเป็นคนที่ภักดีต่อท่านโชกุนและอินาซึมะที่สุด”
“เขาจะสมคบคิดกับฟาทุยจนไม่สนผลประโยชน์ของอินาซึมะได้ยังไง ม่านฟ้ากำลัง...”