“ถึงจะลำบากที่ต้องจากบ้านเกิดไป แต่การรักษาชีวิตไว้สำคัญที่สุดนะครับ ทรัพย์สินที่คุณลุงมีอยู่ ต่อให้ไปถึงสเนชนายา ก็ยังทำให้คุณมีชีวิตสุขสบายได้ ดีกว่าอยู่ฟงแตนแล้วรอความตายแน่นอน” มาร์เซลเกลี้ยกล่อม
ได้ยินเช่นนั้น นาวียาก็ไม่รู้จะตอบอย่างไรดี
แน่นอนว่าเธอไม่มีทางออกจากฟงแตน ไม่ว่าสถานการณ์จะเป็นอย่างไร แต่สิ่งที่คุณลุงมาร์เซลพูดก็ถูก เขาไม่ใช่คนฟงแตน หากอยู่ที่นี่ต่อไปอาจเป็นอันตราย แต่ถ้าออกไปก็ยังรักษาชีวิตไว้ได้
เธอจะเห็นแก่ตัวรั้งคุณลุงมาร์เซลไว้ไม่ได้
ขณะที่นาวียาตัดสินใจได้แล้ว และกำลังจะปล่อยมาร์เซลไป
ไมลส์กลับเอ่ยเกลี้ยกล่อมว่า “คุณมาร์เซล ผมเข้าใจความกังวลของคุณครับ แต่ถ้ามองตามความเป็นจริง ตอนนี้ไม่ใช่เวลาที่เหมาะจะออกจากฟงแตนเลย”
“สมาคมการค้าคาบูริแยร์มีเงินทุนแข็งแกร่งก็จริง แต่กิจการหลายแห่งอยู่ในฟงแตน ในช่วงเวลาที่บ้านเมืองปั่นป่วนแบบนี้ ขายไปก็ไม่ได้ราคาหรอกครับ”
“ถ้าจากไปโดยไม่ไตร่ตรอง อาจทำให้สิ่งที่คุณทุ่มเทมาทั้งชีวิตสูญเปล่าได้”
“อีกอย่าง ฟงแตนยังมีท่านนอยวิลเล็ตอยู่ และม่านฟ้าก็น่าจะเปิดเผยอนาคตของฟงแตนในเร็ว ๆ นี้ แทนที่จะรีบร้อนอพยพ ลองรอดูสถานการณ์ก่อนดีกว่าครับ”
“ถึงสุดท้ายฟงแตนจะหมดหวังจริง ๆ ก็ยังมีเวลาอีกหลายปีไม่ใช่หรือครับ?”
ได้ยินเช่นนั้น มาร์เซลก็ทำท่าจะพูดแต่ไม่พูด และไม่กล้าเอ่ยเรื่องจากไปอีก