【ในระหว่างที่ทุกคนกำลังสงสัย ภาพก็เปลี่ยนฉาก พร้อมกับเสียงคุ้นเคยที่ดังขึ้น】
【“ในยุคบรรพกาล หลี่เยว่เต็มไปด้วยหมอกพิษและสิ่งอัปมงคล ซากศพเน่าเปื่อยของเทพมารที่พ่ายแพ้โปรยความเกลียดชังและโทสะไปทั่วโลกมนุษย์ ก่อนแปรเปลี่ยนเป็น ‘ปีศาจร้าย’”】
【เสียงนั้นค่อย ๆ เล่าเรื่องราวให้ฟัง ทุกคนจึงได้เห็นเรื่องราวที่เกี่ยวข้องกับเศษซากเทพมารและยักษะ】
【บนจอปรากฏเทพมารผู้ล่วงลับนับไม่ถ้วน เมื่อซากศพเน่าเปื่อย ความแค้นก็ผุดขึ้นและกลายเป็นสิ่งน่าสะพรึงกลัวสารพัด】
【ต้นไม้ยักษ์ประหลาดพ่นเปลวไฟ สัตว์ป่าโบราณกัดกินสิ่งมีชีวิต】
【เมื่อปีศาจร้ายและภูตผีสร้างภัยพิบัติไม่รู้จบ ราชาแห่งหินจึงบัญชาการยักษะให้ปราบปีศาจและมาร คุ้มครองหลี่เยว่】
สุเมรุ
“ลม สายฟ้า น้ำ ไฟ หิน? เอ๊ะ ยักษะทั้งห้าคนนี้เหรอ?”
คาเวห์เกาหัวอย่างสงสัย พลางมองยักษะทั้งห้าคนที่ปรากฏบนม่านฟ้า
“หรือฉันคิดไปเองนะ? ทำไมรู้สึกว่ายักษะทั้งห้าคนนี้ดูคล้ายกับคนที่อยู่ใต้หุบเหวชั้นหินตอนนี้เลย”
“ไม่ใช่คิดไปเองหรอก เหมือนเป็นการกลับมาพบกันอีกครั้งตามชะตากรรมเลย”
ไซโนพูดด้วยสีหน้าเคร่งขรึม
“ยักษะมีห้าคน ส่วนคนที่อยู่ในพื้นที่นี้ตอนนี้ ถ้าไม่นับนักเดินทางกับไพมอนที่เป็นกรณีพิเศษ”
“อีกห้าคนที่เหลือล้วนเป็นผู้ครอบครองวิชั่น และธาตุของวิชั่นก็ตรงกับธาตุลม สายฟ้า น้ำ ไฟ และหินพอดี”
ทิกนารีพยักหน้า “จริงด้วย แถมม่านฟ้ายังบอกด้วยว่า ในบรรดายักษะเซียนทั้งห้า ยักษะธาตุน้ำกับยักษะธาตุหินตายเพราะฆ่าฟันกันเอง”