ยุค 80 ลุยทะเล จากเรือลำน้อยสู่เจ้าสมุทร

ตอนที่ 17 ลูกค้ารายใหญ่ของร้านสหกรณ์!

7 นาที· 1.5K คำ

เสบียงจากสถานีธัญพืชเบิกออกมาแล้ว มีแป้งข้าวโพด 50 ชั่ง แป้งสาลีขาว 20 ชั่ง ข้าวสาร 10 ชั่ง บรรทุกเต็มรถเข็น

เฉินไห่ลากอยู่ข้างหน้า ส่วนลุงใหญ่ช่วยดันอยู่ข้างหลัง

“เสบียงตั้งเยอะ พอให้บ้านเรากินได้สามเดือนเลยนะ ไห่จื่อ ถึงตอนนี้ฉันก็ยังไม่อยากเชื่ออยู่ดี”

ลุงใหญ่ลูบกระสอบบนรถเข็น

“ค่อย ๆ เชื่อไปเถอะ ต่อไปจะมีมากกว่านี้อีก”

เฉินไห่พูด

พอผ่านร้านสหกรณ์ตรงปากทางเข้าตำบล เฉินไห่ก็หยุดรถ

“ลุงเฝ้ารถนะ ฉันเข้าไปซื้อของหน่อย”

“ซื้ออะไรล่ะ?”

“ของที่บ้านขาด ซื้อไปให้หมด”

ลุงใหญ่กำลังจะถามว่าขาดอะไร เฉินไห่ก็ผลักประตูเข้าไปแล้ว

ในร้านสหกรณ์มีคนไม่มาก

หลังเคาน์เตอร์มีพนักงานขายหญิงสองคน คนหนึ่งเขียนคิ้วไว้ ส่วนอีกคนยังสาวกว่า

เฉินไห่เดินไปหยุดหน้าเคาน์เตอร์

“สหายครับ ขอขนมนมกระต่ายขาว 4 ชั่ง น้ำตาลทรายแดง 4 ชั่ง ขนมเถาซู 3 ชั่ง ผ้าลายดอก 10 จั้ง ฝ้าย 10 ชั่ง บุหรี่ดี ๆ 4 ซอง เหล้าขาว 1 ขวดครับ”

เฉินไห่บอกทีเดียวจบ

ร้านสหกรณ์เงียบกริบทันที

ป้าคนหนึ่งที่กำลังเลือกผ้าอยู่ข้าง ๆ ทำผ้าหล่นลงบนเคาน์เตอร์

ชายชราที่มาซื้อน้ำมันถั่วเหลืองหันมามองเขาตั้งแต่หัวจรดเท้า

“ฉันฟังผิดไปหรือเปล่า? ขนมนมกระต่ายขาว? น้ำตาลทรายแดง? นึกว่าบ้านตัวเองเป็นเตียงเตาหรือไง?”

พนักงานขายที่เขียนคิ้วกระซิบกับเพื่อนร่วมงานข้าง ๆ

“บางทีเขาอาจมีเงินจริง ๆ ก็ได้”

พนักงานขายสาวตอบเสียงเบา

“มีบ้าอะไร คนบ้านนอกทั้งปีจะได้เห็นตะเกียงน้ำมันก๊าดสักสองครั้งก็บุญแล้ว”

คนเขียนคิ้วเบ้ปาก

“เมื่อกี้พูดว่าอะไรนะ? พูดอีกทีสิ”

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป