ไม่นานหลังไป๋รุ่ยจีได้รับเลื่อนเป็นฉางไจ้ ในวังก็จัดงานเลี้ยงครอบครัวขึ้นงานหนึ่ง
ฮ่องเต้องค์ใหม่เพิ่งขึ้นครองราชย์ได้ไม่นาน งานเลี้ยงจึงไม่ได้หรูหราฟุ่มเฟือยนัก แต่บรรดาพระสนมในวังหลังกับองค์ชายและองค์หญิงหลายพระองค์ก็มาร่วมงานกันครบ หย่งหวงนั่งอยู่ข้างแม่นม ส่วนหย่งเหลียนมีฮองเฮาประทับอยู่เคียงข้างด้วยพระองค์เอง องค์ชายสามหย่งจางยังทรงพระเยาว์ เวลาส่วนใหญ่จึงประทับนิ่งซบอยู่ในอ้อมแขนของซูหลวี่จวิน
สายพระเนตรของไทเฮากวาดมองเด็ก ๆ ทีละคน ก่อนจะตรัสพร้อมรอยยิ้มว่า “ยามนี้ใต้ฝ่าพระบาทมีทั้งองค์ชายใหญ่และองค์ชายสายตรง องค์ชายสามก็เฉลียวฉลาดและแข็งแรง นับเป็นวาสนาของต้าชิงโดยแท้”
เมื่อได้ยินเช่นนั้น รอยยิ้มบนพระพักตร์ของฮองเฮาก็ยิ่งดูสง่างาม
แม้หย่งหวงจะเป็นองค์ชายใหญ่ แต่หย่งเหลียนมีฐานะเป็นองค์ชายสายตรง อีกทั้งยังได้รับพระราชทานนามจากฮ่องเต้องค์ก่อนด้วยพระองค์เอง ในบรรดาเหล่าองค์ชายจึงมีฐานะสูงส่งที่สุดอย่างไม่ต้องสงสัย
ทุกคนกำลังจะเอ่ยคล้อยตาม ทว่าไทเฮากลับเปลี่ยนประเด็นเสียก่อน
“แต่ในหมู่พระโอรสของราชวงศ์ นอกจากองค์ชายใหญ่กับองค์ชายสายตรงแล้ว ยังมีเด็กอีกคนหนึ่งที่มีฐานะแตกต่างเป็นพิเศษ”
ภายในตำหนักเงียบลงเล็กน้อย
ฮงลี่วางจอกสุราลง พลางถามด้วยรอยยิ้ม “เสด็จแม่หมายถึงผู้ใดหรือ?”
ไทเฮาค่อย ๆ ขยับลูกประคำที่ข้อมือ
“ย่อมหมายถึงองค์ชายองค์แรกที่ประสูติในวังหลังหลังจากฮ่องเต้ขึ้นครองราชย์”
“เด็กคนนั้นเป็นโอรสองค์แรกที่ฮ่องเต้ทรงมีหลังสืบทอดราชบัลลังก์ ทั้งยังสืบต่อวาสนาแห่งราชวงศ์ใหม่และมีความหมายในการสืบทอดอดีตสู่อนาคต แม้จะไม่ใช่องค์ชายใหญ่หรือองค์ชายสายตรง แต่ฐานะก็ย่อมแตกต่างจากองค์ชายทั่วไปอยู่บ้าง”
ทันทีที่ถ้อยคำนี้ถูกเอ่ยขึ้น สีหน้าของผู้คนในงานเลี้ยงก็เปลี่ยนไปเล็กน้อย
รอยยิ้มบนพระพักตร์ของฮองเฮายังคงเดิม ทว่านิ้วที่จับจอกสุรากลับเกร็งแน่นขึ้นเล็กน้อย