“ซีซี ทางนี้” ลู่ปั้นเซี่ยโบกมือพร้อมรอยยิ้ม
เสิ่นซีก้าวเข้าไปหา “รั่วเวยล่ะ?”
“เพิ่งเข้าไปในบ้านเมื่อกี้ เพื่อนของเธอดึงตัวไปแล้ว” ลู่ปั้นเซี่ยพูดจบก็เหลือบมองจี้ซือเยว่ที่ยืนอยู่ข้าง ๆ อย่างประหลาดใจ
“ฮัลโหล จี้ซือเยว่ บังเอิญจังเลย”
จี้ซือเยว่พยักหน้า “บังเอิญจริง ๆ”
ลู่ปั้นเซี่ยดึงเสิ่นซีไปยืนข้าง ๆ แล้วลดเสียงลงถาม “พวกเธอสองคนคบกันแล้วเหรอ?”
“ทำไมถึงถามแบบนั้นล่ะ?”
“แล้วทำไมพวกเธอถึงมาด้วยกันล่ะ? ปกติฉันเห็นรั่วเวยก็ไม่ได้สนิทกับจี้ซือเยว่เท่าไร เลยนึกว่าเขามากับเธอเสียอีก”
“เปล่า ตระกูลจี้กับบ้านรั่วเวยอยู่ในแวดวงเดียวกัน คงเพราะอย่างนี้ถึงเชิญพวกเขามา”
“ว้าว ที่แท้ก็เป็นแบบนี้นี่เอง”
จี้ซือเยว่ยืนอยู่ข้าง ๆ มองทั้งคู่กระซิบกระซาบกัน
จี้เหวินโจวกับเสิ่นเจิงเดินเข้ามา จี้เหวินโจวถามว่า “ทำไมไม่เข้าไปล่ะ?”
“พวกคุณเข้าไปก่อนเถอะ ฉันรอพวกเธออยู่”
จี้เหวินโจวมองหญิงสาวสองคนที่กำลังกระซิบกระซาบกัน “ได้ งั้นพวกเราเข้าไปก่อนนะ”
ผ่านไปครู่หนึ่ง ลู่ปั้นเซี่ยถึงยอมปล่อยเสิ่นซี “พวกเราเอาของขวัญไปให้รั่วเวยก่อน แล้วค่อยเดินชมรอบ ๆ กัน สนามในบ้านสวยมากเลย ข้างในก็ตกแต่งสวยเหมือนกัน”
“ได้”
จี้ซือเยว่เดินตามพวกเธอเข้าไปด้วย
เหลิ่งรั่วเวยกำลังถูกกลุ่มคนรายล้อมอยู่ พอเห็นเสิ่นซีกับลู่ปั้นเซี่ยเข้ามา ก็รีบเดินมาต้อนรับ
“พวกเธอมาแล้ว”
“สุขสันต์วันเกิดนะ”
“สุขสันต์วันเกิด”
เสิ่นซีกับลู่ปั้นเซี่ยยื่นของขวัญในมือให้เธอ
จี้ซือเยว่ก็มอบของขวัญของตัวเองให้ด้วย เหลิ่งรั่วเวยรับไว้พร้อมรอยยิ้ม “ขอบคุณนะ”
ตอนนั้นเอง มีคนทยอยเดินเข้ามาไม่ขาดสาย เหลิ่งรั่วเวยจึงบอกว่า “ตรงนั้นมีของกินอร่อย ๆ เยอะเลย พวกเธอไปชิมกันก่อนนะ เดี๋ยวฉันค่อยไปหา”