“ฉันก็เหมือนกัน”
จิงอวิ๋นซิ่วยกข้อมือขึ้นดูนาฬิกา
“อีกสิบนาที”
พูดจบเธอก็เงยหน้าขึ้นพอดี สบเข้ากับศีรษะของเจียงไหลที่โน้มเข้ามาดูเวลา
อีกฝ่ายชะงักไป กะพริบตาปริบ ๆ
ทั้งสองสบตากันแล้วคลี่ยิ้ม
พวกเธอต่างคิดถึงเรื่องเดียวกัน
นั่นคือในสภาพแวดล้อมเช่นตอนนี้ "มลทิน"
จะเปลี่ยนแปลงไปอย่างไรเมื่อเจอกับ “แสงแดด” และ “เวลากลางวัน”
“ใกล้ถึงเวลาแล้ว”
เจียงไหลเอ่ยด้วยรอยยิ้มน้อย ๆ
“มาดูกันว่าพวกมันจะเปลี่ยนไปยังไง”
ทั้งสองเดินเคียงกันไปที่กำแพงเมือง แล้วมองลงไปเบื้องล่าง
ขอบฟ้าเริ่มขาวรำไร
แสงอรุณราวกับกระบี่เล่มหนึ่ง ขับไล่ทั้งความมืดและความหนาวเย็นไปพร้อมกัน
ดวงอาทิตย์กลมแดงราวลูกไฟค่อย ๆ โผล่พ้นเส้นขอบฟ้า
สาดแสงสีทองเจิดจ้าไปทั่ว
"นับถอยหลังนรกแห่งความร้อนสุด: 25 วัน"
"อุณหภูมิวันนี้: 40~50 องศาเซลเซียส"
"ช่วงเวลากลางวัน: 14 ชั่วโมง"
เป็นไปตามที่คาดไว้จริง ๆ
ในช่วงห้าวันแรก ช่วงเวลามืดกับช่วงเวลากลางวันแบ่งกันคนละครึ่ง
จาก 24 ชั่วโมงในหนึ่งวัน แต่ละช่วงกินเวลา 12 ชั่วโมง
ตอนนี้ช่วงเวลากลางวันเพิ่มขึ้น 2 ชั่วโมง ส่วนช่วงเวลากลางคืนลดลง 2 ชั่วโมง
และเมื่อ "พายุไฟป่า" มาเยือนในภายหลัง
สัดส่วนนี้ก็จะค่อย ๆ เพิ่มขึ้น
เจียงไหลใช้มือยันกำแพงเมือง โน้มตัวไปข้างหน้าเล็กน้อย
จิงอวิ๋นซิ่วเหลือบมองเธอ
ขยับเท้าเข้าไปใกล้อีกนิด
เหล่า "มลทิน" ที่เดิมคำรามกึกก้องราวกับสัมผัสได้ถึงเสียงเรียกบางอย่าง