“ปัง!” “ปัง!”
เสียงดังสนั่นสองครั้งติดต่อกัน
เงาร่างพุ่งสลับกันไปมา หัวโจกหมาป่าสองตัวที่รับมือยากที่สุดก็ล้มครืนลง
แต่กลับไม่เหลือซากศพไว้
พวกมันกลายเป็นควันดำสายหนึ่ง แล้วไหลกลับเข้าไปในร่างของ"ราชินีหมาป่าลิลิธ"อีกครั้ง
เจียงไหลแสร้งทำเป็นไม่เห็นหลุมใหญ่บนพื้นซึ่ง"หัวโจกหมาป่า"ทุบจนเกิดขึ้น
เธอหมุนข้อมือที่ปวดเมื่อยไปมา กวาดตามองรอบหนึ่ง
หมาป่าสีเทาขนาดกลางอีกสี่ตัวก็ถูกจัดการไปแล้วด้วยความร่วมมือของจิงอวิ๋นซิ่วกับอวี๋ฉือ
ในสนามเหลือเพียง"ราชินีหมาป่าลิลิธ"กับ"เจ้าหนู"หมาป่าสองตัวของมัน
พวกนั้นถูกเก็บไว้เพื่อเผื่อกรณีผิดพลาด
"เจ้าหนู"หมาป่าที่สูงแค่ครึ่งตัวคนดูคล่องแคล่วกว่าหมาป่าดำอีกสองชนิด
พวกมันวิ่งว่องไวไปทั่วสนาม
แทบมองเห็นได้เพียงเงาสีเทาดำวูบไหว
เมื่อกรงเล็บคมของ"ราชินีหมาป่าลิลิธ"ตวัดลงมา
"เจ้าหนู"หมาป่าทั้งสองก็เข้าจู่โจมประสานกันจากซ้ายและขวา
หมายปิดทางถอยของผู้ที่ถูกโจมตี
แต่ไม่ว่าจะเป็นหลินซีว่างหรือจิงอวิ๋นซิ่ว
ต่างก็ไม่ได้สนใจพวกมันทั้งคู่
จิงอวิ๋นซิ่วจะเสียสมาธิใช้แส้ยาวรั้ง"เจ้าหนู"หมาป่าไว้ก็ต่อเมื่อถูกรบกวนจนรำคาญจริง ๆ
แต่ก็พยายามไม่ให้เกิดความเสียหาย
ถึงอย่างไรพวกมันก็มีค่าพลังชีวิตเพียง 500 แต้ม
ถ้าจะฆ่าจริง ๆ ก็แค่สองสามครั้งเท่านั้น
"เจ้าหนู"หมาป่าตัวหนึ่งดูเหมือนจะเริ่มโมโห
มันตะกุยพื้นด้วยอุ้งเท้าหน้าสองครั้ง
แล้วถีบขาหลังออกแรงเต็มที่
กลายเป็น “กระสุนปืนใหญ่” สีเทาดำ