งานเก็บกวาดหลังจบเรื่อง เจียงไหลปล่อยให้หลี่อันกับชายตัวเตี้ยจัดการ
ถึงอย่างไร เมื่อนับกันตามจริง ลั่วเหอยังไม่มีโอกาสลงมือกับพวกเขา
คนที่เสียกำลังพลไปจริง ๆ คือทีมของหลี่อัน
และตัวการที่ทำให้เกิดเรื่องทั้งหมดก็คือลั่วเหอ
ตั้งแต่เม็ดยารักษาอาการปรากฏขึ้น หลี่อันก็จ้องเธอเขม็ง สีหน้าไร้อารมณ์ แววตาหนักอึ้ง
ชายตัวเตี้ยที่อยู่ข้าง ๆ เปลี่ยนจากความไม่เข้าใจในตอนแรก เป็นตกตะลึง แล้วก็เงียบงัน
เขาอ้าปากหลายครั้งเหมือนอยากพูดอะไรสักอย่าง แต่กลับพูดไม่ออกแม้แต่คำเดียว
แสงเทียนที่ไหววูบในทางเดินส่องให้ใบหน้าของลั่วเหอจมหายไปในเงามืดเกือบครึ่งหนึ่ง
ถึงตอนนี้ ต่อให้รักษาอีกก็ไม่มีประโยชน์แล้ว
เธอมีค่าพลังชีวิตทั้งหมดแค่ 100 แต้ม ต่อให้เติมจนเต็ม
แค่ถูกอีกฝ่ายโจมตีสองครั้ง พลังชีวิตก็จะลดฮวบจนแทบไม่เหลือทันที
ลั่วเหอกัดฟันอย่างไม่ยินยอม
ความเสียหายที่คนกลุ่มนี้ทำได้นั้นเกินความคาดหมายของเธอไปมาก
โดยเฉพาะเจียงไหลที่ใช้ค้อนใหญ่
ตอนถูกฟาดเข้าให้ แม้จะมีโล่ดินกั้นอยู่ชั้นหนึ่ง
ลั่วเหอก็ยังรู้สึกว่าอวัยวะภายในสั่นสะเทือนไปหมด
มันไม่ควรเป็นแบบนี้...
เธอจำได้ชัดว่าตอนผู้เล่นคนเดิมซึ่งมีพลังดินนี้ใช้มัน
ดูแข็งแกร่งมากแท้ ๆ
ทำไมพอมาอยู่ในมือเธอถึงไร้ประโยชน์ขนาดนี้?!
ลั่วเหอกลอกตา สายตาไปหยุดอยู่ที่ติงอวี่ซึ่งหมดสติอยู่ข้าง ๆ สีหน้าคลุมเครือยากคาดเดา