ในดงไม้สนสีเงินอันกว้างใหญ่ มีสนหอมที่มีสรรพคุณทางยาปะปนอยู่สองสามต้น
หากไม่มีเสียงเตือนจากนกหวีด เจียงไหลคงพลาดไปอย่างน่าเสียดาย
เธอเหลือบมอง"ห้องสนทนา"และพบว่ายังไม่มีผู้เล่นคนไหนพูดถึง "สนหอม" เลย
มีคนพูดถึง"นกหวีดเงียบสีแดงสด"อยู่บ้าง แต่ส่วนใหญ่ก็เป็นทำนองว่า:
""นกหวีดเงียบสีแดงสดรุ่น A"นั่นมีใครใช้หรือยัง ดีไหม?"
"ทำไมของนายเป็นรุ่น A ของฉันได้ B อะ ไม่ยุติธรรม!"
"ฉันเป่าแล้ว!ของฉันก็รุ่น A เหมือนกัน บอกว่าสืบทอดอาวุธระดับสูงอันหนึ่ง ดูเหมือนจะไม่เลวนะ"
ประมาณนี้
ดูเหมือนว่าผู้เล่นส่วนใหญ่จะเปิดได้"นกหวีดเงียบสีแดงสด"ระดับ A กับ B
มีคนโชคร้ายไม่กี่คนที่ได้ระดับ C และผู้โชคดีหยิบมือกล่าวถึงระดับ S
ความปีติเล็ก ๆ ผุดขึ้นในใจ เจียงไหลเม้มริมฝีปาก
ของเธอที่เปิดได้ระดับ SSS มันจะแกร่งมากไหมนะ?
เจียงไหลไม่มองอีกต่อไป เธอประเมินแต้มค่าพละกำลังของตัวเอง
ตั้งแต่เธอตัดต้นไม้ครั้งแรกผ่านไปสิบนาทีแล้ว แต่ค่าพละกำลังยังคงอยู่ที่ 90 แต้ม
ไม่มีทีท่าว่าจะฟื้นฟู
แต่เธอลังเลเพียงวินาทีเดียว
——ของทางการแพทย์นั้นล้ำค่ายิ่งนัก
ยิ่งไปกว่านั้น จากที่เห็นในตอนนี้ จำนวนสนหอมนั้นน้อยกว่าต้นสนสีเงินอย่างเห็นได้ชัด
บางทีอาจเป็นของที่หาได้ยาก ไม่อาจคาดหวังว่าจะพบเจอ
เจียงไหลเก็บหีบสมบัติเข้ากระเป๋าก่อน แล้วจึงเหวี่ยงขวานเก็บสนหอมที่พบเจอเข้าครอบครอง
"ได้รับ"ไม้สนหอม"X5"
"นี่คือสมบัติล้ำค่า ยางไม้และลูกสนใช้ทำคบเพลิงได้ ในยามค่ำคืนอาจมีประโยชน์อันน่าอัศจรรย์"
ขอบคุณ"นกหวีดเงียบสีแดงสด"!
สมกับเป็นระดับ SSS ที่หายาก
เจียงไหลรีบจดบันทึกความรู้นี้ไว้:
แสงไฟหรือเปลวไฟในยามราตรีนั้นสำคัญ
"เปลือกไม้สามารถลอกออกได้ ใช้บรรเทาอาการดีซ่านจากความร้อนชื้น เลือดออกจากบาดแผลภายนอก อาการฟกช้ำบวม เป็นต้น"
"ขี้เลื่อยใช้ทำถุงไล่แมลงได้…อืม บางทีอาจไม่ใช่แค่ไล่แมลงเท่านั้นนะ"
คำใบ้ที่แฝงนัยนี้ทำให้เจียงไหลตาเป็นประกาย
"ได้รับ"ใบสน"X20"
"ใช้ขับเสมหะบรรเทาอาการไอ ปรับปรุงอาการอักเสบของผิวหนัง"
"อย่าลืมเก็บลูกสนที่ร่วงหล่นนะ สามารถใส่กระเป๋าเสื้อได้"
เจียงไหลเก็บลูกสนขึ้นมา ไม่รังเกียจแม้แต่น้อย สอดใส่กระเป๋าเสื้อตรง ๆ
สนหอมต้นหนึ่งร่วงลูกสนเพียงสองลูก
ช่างขี้งกเสียจริง
เธอโค่นต้นสนหอมรอบ ๆ ที่มองเห็นอีกสองสามต้น
ระหว่างทางยังเก็บหีบสมบัติสำริดได้อีกสามใบ
เมื่อนับรวมการดรอปเพิ่มเติมแล้ว ตอนนี้ในกระเป๋าระบบของเธอมี:
"ไม้สนสีเงิน"X7
"กิ่งไม้แห้ง"X20
"ไม้สนหอม"X18
"ใบสน"X60
"หีบสมบัติสำริด"X3
แล้วยังมี"ลูกสน"อีกหกลูก ทำให้กระเป๋าเสื้อพองตุ่ย แทบจะใส่ได้พอดี
ค่าพละกำลังของเจียงไหลลดลงเหลือ 60 แต้ม แต่เธอยังไม่รู้สึกอ่อนล้าแต่อย่างใด
ให้ความรู้สึกราวกับว่า "ต่อให้ค่าพละกำลังหมดก็ไม่เป็นไร"
แต่ถ้าค่าพลังไม่สำคัญจริง แล้วเหตุใดจึงฟื้นฟูช้านัก?
กระเป๋าเต็มแล้ว เจียงไหลตัดสินใจกลับไปที่บ้านพักปลอดภัยเพื่อเปิดหีบ
เมื่อเดินห่างออกจากบ้านพักปลอดภัยไปสักระยะ มันก็กลายเป็นไอคอนบ้านสีขาวเล็ก ๆ ในสายตา
ไม่ว่าจะเดินไกลแค่ไหน ก็มองเห็นไอคอนนี้
มันแสดงถึงทิศทางของบ้านพักปลอดภัย
กลับมาถึงบ้านพักปลอดภัย เจียงไหลเปิดแผงระบบก่อน:
"ช่วงคุ้มครองมือใหม่นับถอยหลัง: 3 วัน"
"อุณหภูมิวันนี้: 0-10 องศาเซลเซียส"
"ช่วงเวลากลางวัน: 8 ชั่วโมง"
ผ่านไปหนึ่งชั่วโมงแล้ว
ค่าพลังของเธอลดลงเหลือ 58 หายไปอีกสองแต้ม
ไม่ใช่แค่ตัดต้นไม้เท่านั้นที่ใช้พลัง!
เจียงไหลประเมินคร่าว ๆ ว่าเธอตัดต้นไม้หนึ่งต้นใช้เวลาประมาณสิบนาที
แต่ละต้นต้องใช้พลัง 10 แต้ม
รวมแล้วประมาณ 40 นาที
หักเวลานี้ออก เหลือเวลาทำกิจกรรมอีก 20 นาที
ในกรณีที่ไม่ตัดต้นไม้ การเดินข้างนอกปกติ ทุก 10 นาทีจะลดพลังลง 1 แต้ม
เมื่อเข้าใจการใช้พลังแล้ว เจียงไหลก็เตรียมสำรวจสิ่งที่เก็บเกี่ยวมาได้
เธอวางหีบสมบัติสามใบเรียงกัน
แล้วโค้งคำนับอย่างศรัทธาสามครั้ง
จากนั้นจึงยื่นมือแตะ"เปิด"ด้วยสีหน้าจริงจัง
——นี่คือพิธีกรรมจากผู้เล่นสายซวยที่ราชาแห่งโชคไม่มีวันเข้าใจ
ต่อมาเป็นการปรากฏตัวของ"หีบสมบัติสำริด"ใบแรก:
"ได้รับ"ไม้สนสีเงิน"X30"
"โอ้โห ยินดีด้วย คุณกระตุ้นพรสวรรค์ติดตัว"
"ได้รับ"ไม้สนสีเงิน"เพิ่ม X10"
"ได้รับ"กล่องไม้ขีด"X1"
"ภายในบรรจุไม้ขีดเล็ก 20 ก้าน~"
มีเซอร์ไพรส์ตั้งแต่เริ่มเลย!
แม้คำอธิบายจะบอกว่ามีโอกาสสูงที่จะเปิดได้วัสดุพื้นฐาน แต่เจียงไหลก็ไม่คิดว่าจะได้มากขนาดนี้
มิน่าล่ะ ก่อนหน้านี้คนใน"ห้องสนทนา"ถึงเอ่ยปากขอแลกไม้สนสีเงิน 30 อัน
ที่แท้ก็มีที่มาที่ไปนี่เอง
แล้วยังได้กล่องไม้ขีดอีก!
ทีนี้ก็มีเชื้อไฟล้ำค่าแล้ว
เนื่องจากในกระเป๋ามีไอเท็มชนิดเดียวกัน "ไม้สนสีเงิน"จึงถูกรวมเข้าในกระเป๋าโดยอัตโนมัติ
"กล่องไม้ขีด"ก็หล่นลงมาตรงหน้าเจียงไหล
เธอเปิดใบที่สองต่อด้วยความดีใจ:
"ได้รับ"ไม้สนสีเงิน"X10"
"ได้รับ"น้ำแร่"X3"
"ได้รับ"โจ๊กข้าวขาว"X1"
"ผลิตจากข้าวเซียนแห่งเมืองกูกู เมื่ออยู่ใน"กระเป๋าระบบ"จะไม่มีวันหมดอายุ หลังรับประทานภาชนะจะถูกนำกลับคืนโดยอัตโนมัติ"
เจียงไหลยังไม่รู้สึกหิว เธอรีบเก็บโจ๊กข้าวขาวร้อน ๆ กลับเข้ากระเป๋า
แต่เมืองกูกูนี่คือที่ไหนกัน?
เธอนึกขึ้นได้ว่าตอนได้รับชุดนอนหมีน้อยก็บอกว่าผลิตจาก "เมืองเหมียนเหมียน"
ล้วนเป็นชื่อสถานที่ที่ไม่เคยได้ยินมาก่อนในบลูสตาร์
เมื่อรวมกับกฎที่ว่า "จงทะนุถนอมช่วงเวลาแห่งสิทธิพิเศษที่มีแต่สิ่งมีชีวิตชนิดเดียวกันในตอนนี้"……
เจียงไหลรู้สึกว่าเกมนี้ไม่ง่ายอย่างที่คิด
คิดได้ดังนั้น ความต้องการสร้างบ้านพักปลอดภัยก็เร่งด่วนขึ้น
เธอเปิดหีบสมบัติใบที่สาม:
"ได้รับ"ไม้สนสีเงิน"X30"
"ได้รับ"ขนมปังเนย"X2"
"ได้รับ"แผนที่สมบัติ"X1"
"โอ้โห ยินดีด้วย คุณกระตุ้นพรสวรรค์ติดตัว"
"ได้รับ"พลั่วหิน"เพิ่ม X1"
ได้มากมายมหาศาล!
เจียงไหลเก็บงำความดีใจไว้พลางดูข้อมูลของ"แผนที่สมบัติ"ไปด้วย เปิด"ห้องสนทนา"ไปด้วย
"ชื่อ: แผนที่สมบัติ"
"ระดับ: สำริด"
"ต้องใช้พลั่วหินขุด มีโอกาสดรอปไอเท็มประเภทแปลน"
"แม้จะเป็นแค่แผนที่สมบัติระดับต้น แต่จะว่าไม่ใช่ความมั่งคั่งได้อย่างไร?"
"ให้ตายเถอะ แปลนนะ มีใครไม่อยากได้"
"รีบขุด รีบขุดซะ ในช่วงคุ้มครองใหม่ยังไม่มีพวกเล่นตุกติก รีบขุด!"
สายตาของเจียงไหลจับจ้องอยู่ที่ข้อความบรรทัดสุดท้าย
ถ้อยคำ "รีบ...ซะ" นี้ช่างน่าสนใจ
หมายความว่าการขุดหาสมบัตินั้น แท้จริงแล้วมีความเสี่ยงบางอย่างหรือไม่?
ช่วงคุ้มครองมือใหม่ ช่างวิเศษนัก
เจียงไหลมองข้อความที่เลื่อนไม่หยุดในกรอบแชท มีผู้เล่นไม่น้อยค้นพบ"หีบสมบัติสำริด"ที่กระจัดกระจายแล้ว
แต่คนอื่นส่วนใหญ่จะได้ไม้สนสีเงินครั้งละ 10-20 อันเป็นบางครั้ง
แทบไม่เห็นใครได้ติดต่อกันมากมายเหมือนเธอเลย
อาหารและแหล่งน้ำก็น้อยจนน่าสงสาร
ยิ่งไปกว่านั้น บางคนเปิดหีบได้แค่เชือกป่านเส้นหนาเพียงเส้นเดียว
ฟังแล้วรู้สึกคอแข็งแรงขึ้นมาเลย
รอยยิ้มที่หายไปกลับมาปรากฏบนใบหน้าเจียงไหลอีกครั้ง
เดิมทีเธอคิดว่าตัวเองถูกแบนสกิลพรสวรรค์แล้วยังเพิ่มพลังป้องกันไม่ได้อีก นับว่าโชคร้ายแล้ว
คาดไม่ถึงว่าจะฟ้าผ่าทางสว่างขึ้นมาได้
แอบอ่านหน้าจอมานาน เธอส่งข้อความแรกของตัวเองในกรอบแชท:
"เจียงไหล": น้ำแร่หนึ่งขวดแลกไม้สนสีเงิน 20 อัน สนใจส่งข้อความส่วนตัว
คงเพราะเป็นวันแรกของเกม คนส่วนใหญ่ยังวุ่นวายกับการปรับตัว
เจียงไหลเมินข้อความไม่กี่ข้อความอย่าง "พี่สาวช่วยหนูด้วย" หรือ "ขอเชื่อก่อนได้ไหม"
คนแรกที่ส่งข้อความส่วนตัวมาอย่างจริงจัง ชื่ออู๋มู่
เจียงไหลพอจำได้ คือชายคนนั้นที่บอกว่าเป็นนักมวยอาชีพ
พลังโจมตีเริ่มต้นมีตั้ง 15 แต้ม ทำเอาเธอน้ำลายหกด้วยความอิจฉา
"อู๋มู่"ส่งข้อความส่วนตัวถึงคุณ: "น้องสาว เอาสิบท่อนมาหน่อยสิ แลกกันไหม?"
อีกฝ่ายคงเดินเกมสาย "โค่นไม้ขยัน"
เจียงไหลกำลังจะปฏิเสธอย่างนุ่มนวล ข้อความถัดไปของอีกฝ่ายก็เด้งขึ้นมา
"ดูรูปโพรไฟล์น้องก็น่ารักนะ อยู่คนเดียวในเกมคงลำบากแย่เลย?"
"แค่ช่วยพี่หน่อย พี่มีเวลาก็จะดูแลน้องบ้าง"
เดิมทีเจียงไหลลังเลว่าจะเตือนเรื่อง "ค่าพลังเป็น 0 อาจเกิดเรื่องไม่ดี" หรืออะไรทำนองนั้นดีไหม
แต่ตอนนี้เก็บกลับคืนไปหมดแล้ว
เธอทำหน้านิ่ง มองรูปโพรไฟล์ของตัวเอง
รู้สึกได้ถึงความยะเยือกแล่นปราดขึ้นสู่สมอง
ทำไมต้องใช้ชื่อจริงบนโลกออนไลน์ เธอหวังว่ารูปโพรไฟล์จะเป็นลิงบาบูนหน้าเศร้า
——ไม่ใช่รูปถ่ายบุคคล
ไม่พูดพร่ำทำเพลงอีก จัดการลาก"อู๋มู่"เข้าบัญชีดำทันที
ฮ่า ๆ เกือบลืมไปเลย เธอเรียนไม่สมดุล
คุณธรรมจริยธรรมแต่เด็กเธอไม่เคยสอบผ่านเลย
คนที่สองคือพรสวรรค์ลำดับ 099 อ้างว่าตัวเองโจมตีติดคริทุกครั้ง
"เฉินจือหยา"ส่งข้อความส่วนตัวถึงคุณ: "ฉันมีไม้สนสีเงิน 20 อัน แลกไหม?"
เจียงไหลตอบตกลงทันที
ทั้งสองคนเด็ดขาดมาก ตั้งแต่ตอบรับข้อความส่วนตัวจนถึงการแลกเปลี่ยนเสร็จสิ้น ไม่เกินสามสิบวินาที
ไม่ยืดเยื้อเลย
ทั้งสองฝ่ายพอใจมาก
"เฉินจือหยา"ส่งข้อความส่วนตัวถึงคุณ: "ฉันโค่นต้นไม้เร็ว หลัง ๆ ต้องการอะไรก็ทักมา ถือว่าผูกมิตรกันนะ?"
หลังจากตอบรับคำขอเป็นเพื่อนแล้ว เจียงไหลถูมือด้วยความตื่นเต้น
เลือกอัปเกรดบ้านไม้หลังน้อย