ทะลุมิติสู่ยุคโบราณ ราชวงศ์ผู้สูงศักดิ์หลงรักและรั้งตัวข้าไว้

ตอนที่ 7 ทะลุมิติมาโบราณ แต่กลับถูกเชื้อพระวงศ์ผู้ทรงอำนาจยึดเหนี่ยวใจ

6 นาที· 1.5K คำ

นางรู้สึกว่าบุรุษผู้นี้ดูเป็นคนที่ก่อไฟเก่ง จึงเอ่ยเสริมว่า “อีกสองสามวันท่านสอนข้าอีกได้หรือไม่”

นางยิ้มประจบ สายตาเปี่ยมความคาดหวังจับจ้องเขา

แม้เขาจะบอกว่ารอให้อาการดีขึ้นแล้วจะเป็นคนก่อไฟเอง แต่ซ่งเจี้ยนเวยก็ยังอยากเรียนรู้ทักษะนี้ให้ได้

มีทักษะเอาตัวรอดติดตัวไว้ย่อมพึ่งพาได้ที่สุด หลังผ่านวันคืนมาหลายวัน นางก็ปรารถนาอย่างยิ่งที่จะเรียนรู้อะไรให้มากขึ้นอีกสักหน่อย

จิ่งเยี่ยนฉือเงยหน้าขึ้น สบเข้ากับดวงตากระจ่างใสของอีกฝ่าย

ดวงตาคู่นั้นเป็นประกายเต็มไปด้วยความจริงใจ

ในใจพลันเกิดความรู้สึกประหลาด เมื่อถูกนางมองด้วยสายตาเช่นนี้ ราวกับเขากลายเป็นคนสำคัญที่สุดของนาง

เขาลอบครุ่นคิด นางมองผู้อื่นเช่นนี้ด้วยหรือไม่

จิ่งเยี่ยนฉือพยักหน้า เบือนสายตาแล้วขานรับเสียงแผ่ว “ได้”

ดวงตาของซ่งเจี้ยนเวยงดงามยิ่ง ยามร้องขอสิ่งใด นางมักเบิกตากลมโตจ้องอีกฝ่ายตรง ๆ แววตาฉายความอ้อนวอน แทบไม่มีผู้ใดปฏิเสธนางได้

นี่คือประสบการณ์ที่สั่งสมมาหลายปีของนาง

ซ่งเจี้ยนเวยล้มเลิกความคิดที่จะลองก่อไฟในวันนี้ ตั้งใจจะไปดูบริเวณชายหาด

เผื่อคลื่นซัดพาสิ่งของที่เป็นประโยชน์ขึ้นมาบ้าง ยามนี้นางยังต้องเที่ยวเก็บข้าวของที่พอใช้ได้อยู่

อย่างไรเสีย บุรุษผู้นี้ก็มิใช่คนที่นางเก็บกลับมาจากชายหาดหรอกหรือ

“ข้าจะไปดูแถวชายฝั่ง บางทีอาจมีของที่ใช้ประโยชน์ได้บ้าง”

ซ่งเจี้ยนเวยลุกขึ้น เดินไปทางแนวชายฝั่ง

“อย่าไปไกลนัก” เสียงของจิ่งเยี่ยนฉือยังแหบพร่าอยู่บ้าง

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป