ทะลุมิติสู่ยุคโบราณ ราชวงศ์ผู้สูงศักดิ์หลงรักและรั้งตัวข้าไว้

ตอนที่ 10 ทะลุมิติมาอยู่ยุคโบราณ เชื้อพระวงศ์ผู้สูงศักดิ์กลับหวั่นไหวและรั้งข้าไว้

6 นาที· 1.5K คำ

ซ่งเจี้ยนเวยฝืนใจกลืนกินต่อไป

หากอยากประคองชีวิตบนเกาะให้รอด โปรตีนย่อมขาดไม่ได้

ระหว่างกิน ความคิดหนึ่งค่อย ๆ ผุดขึ้นมา

ถ้ามีเกลือก็คงดี

เกลืออยู่ที่ไหน? ในทะเล

ในน้ำทะเลมีเกลือ หากตากจนได้เกลือขึ้นมา...

ซ่งเจี้ยนเวยคิดว่าวิธีนี้น่าจะทำได้

แม้นางจะไม่เคยทำมาก่อน แต่ก็ลองดูได้

นางหันไปหาจิ่งเยี่ยนฉือ แล้วบอกความคิดของตนแก่เขา

“ในน้ำทะเลมีเกลืออยู่ หากเราตักน้ำทะเลมาผึ่งแดดจนแห้ง จะได้เกลือออกมาหรือไม่?”

ยิ่งนางพูดถึงวิธีตากเกลือก็ยิ่งตื่นเต้น ดวงตาเป็นประกายขึ้นทุกขณะ

จิ่งเยี่ยนฉือฟังพลางเอ่ยข้อเสนอแนะเป็นครั้งคราว

เมื่อเห็นว่าเขาเองก็คิดว่าเป็นไปได้ ซ่งเจี้ยนเวยก็ยิ่งมั่นใจ

วันที่สามหลังจากเก็บคนผู้หนึ่งขึ้นมา ซ่งเจี้ยนเวยตัดสินใจลองตากเกลือ

เช้าตรู่วันที่สี่หลังจากเก็บคนผู้หนึ่งขึ้นมา ซ่งเจี้ยนเวยก็เริ่มลงมือ

นางหาเปลือกหอยปากตื้นมาได้หลายใบ ตักน้ำทะเลใสสะอาดใส่ลงไป แล้วเรียงเป็นแถวอย่างเป็นระเบียบไว้ตรงบริเวณชายหาดที่ได้รับแสงแดดดีที่สุด

ยามเที่ยงแดดแผดจ้า

นางอดวิ่งไปดูทุกระยะไม่ได้ หยิบกิ่งไม้เล็ก ๆ มาคนผิวน้ำเบา ๆ เพื่อเร่งให้ไอน้ำระเหย

จิ่งเยี่ยนฉือพิงลำต้นไม้ สายตาส่วนใหญ่จับจ้องอยู่ที่นาง

เด็กสาวนั่งยอง ๆ อยู่บนผืนทรายร้อนระอุ เหงื่อบาง ๆ ซึมตรงขมับ ปอยผมสั้นหลายเส้นถูกลมทะเลพัดแนบผิว

แก้มของนางเริ่มขึ้นสีแดงระเรื่อ เพียงมองก็รู้ว่าเป็นสัญญาณแรกเริ่มของผิวถูกแดดเผา

เขาจ้องผิวแดงระเรื่อนั้น รู้สึกไม่สบายใจขึ้นมาเล็กน้อย

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป