ในเวลาเดียวกัน
ขณะนี้ ลู่ฝานยังคงนั่งอย่างตึงเครียดอยู่ภายในเตาเติมฟ้า ซึ่งตั้งอยู่ในถ้ำหินละลาย
เพียงนั่งอยู่เช่นนี้ เวลาก็ล่วงเลยไปอีกสามวัน
แต่โชคดีที่ปราณศพซึ่งห่อหุ้มหัวใจของเขาไว้ไม่มีความเคลื่อนไหวแม้แต่น้อย ดูเหมือนตราบใดที่ไม่ไปแตะต้องมัน มันก็จะหลับใหลอยู่เช่นนั้น
“ดูท่าเดิมพันถูกแล้ว คำสาปใจเหี่ยวของเงาผีเฒ่าจำเป็นต้องอยู่ในขอบเขตญาณทิพย์ของมันจึงจะสำแดงฤทธิ์ได้”
“เมื่อเป็นเช่นนี้ ก็ไม่อาจคุกคามข้าได้แม้แต่น้อย”
ในที่สุดลู่ฝานก็ผ่อนลมหายใจอย่างโล่งอก ต่อจากนี้เขาจะได้บำเพ็ญวิชาปราณแท้แกร่งกล้าอย่างสบายใจ
ตั้งแต่แรกเขาก็วางแผนไว้แล้วว่า ขอเพียงได้น้ำค้างสวรรค์สร้างสรรค์มา คราวนี้จะไม่ออกไปปรากฏตัวในที่สาธารณะอีกสักพัก
ที่จริง ในสถานการณ์เช่นนี้ ต่อให้ลู่ฝานอยากออกไปปรากฏตัวก็ทำไม่ได้ เพราะมีศัตรูมากเกินไป
คนแรกที่ต้องกล่าวถึงย่อมเป็นเงาผีเฒ่า มันไม่มีทางปล่อยเขาไปแน่ น้ำค้างสวรรค์สร้างสรรค์ยี่สิบหยดแทบจะเป็นทรัพย์สมบัติทั้งหมดของสำนักโลหิตวิญญาณ
เขาชิงมันมา ก็เท่ากับตัดรากฐานของสำนักโลหิตวิญญาณโดยตรง
ถัดมาก็คือสำนักปราณเดียว อวี๋เฮ่อกับผู้ดูแลอู๋ต่างก็ตายด้วยน้ำมือเขา เรื่องนี้นับว่าร้ายแรงไม่น้อย
สำนักปราณเดียวนั้นอ่อนแออยู่แล้ว กว่าจะมีผู้บำเพ็ญขั้นแก่นทองคนที่สี่ได้สักคน อีกฝ่ายยังไม่ทันเติบโตกลับถูกเขาสังหารเสียก่อน
ซ่งจื้อหย่วนไม่มีทางยอมเลิกราเรื่องนี้ คาดว่าคงส่งผู้บำเพ็ญในสำนักออกตามหาเขาไปทั่วตั้งนานแล้ว
อีกฝ่ายหนึ่งคือสำนักกระบี่ ศัตรูเก่ารายนี้ก็ไม่มีทางปล่อยเขาไปเช่นกัน