เตาหลอมท้าสวรรค์

ตอนที่ 234 เตาหลอมเซียนรวมทรัพย์

7 นาที· 1.5K คำ

“นี่! เป็นไปได้อย่างไร!”อี๋คูซ่านเหรินจ้องมองผู้บำเพ็ญขั้นแก่นทองระยะกลางทั้งสามที่ตายอย่างอนาถ สีหน้าแปรเปลี่ยนไปมา ในใจทั้งตกตะลึงและกำลังคำนวณแผนการต่อจากนี้

อย่างไรเสีย เขาเพิ่งถูกกักตัวไว้เพียงเวลาครึ่งก้านธูปเท่านั้น! ต่อให้เป็นตัวเขาเอง ก็ยังไม่มีทางจัดการผู้บำเพ็ญขั้นแก่นทองระยะกลางสามคนได้ในเวลาอันสั้นเช่นนั้น ยิ่งไม่ต้องพูดถึงว่าจะสู้ชนะหรือไม่

เมื่อเห็นว่าลู่ฝานรับมือได้ยาก อี๋คูซ่านเหรินก็เก็บสมบัติวิเศษประจำกายซึ่งเป็นดาบบินลงทันที ก่อนสะบัดมือปลดลูกประคำที่คล้องคอออกมา ดูคล้ายจะเป็นสมบัติวิเศษของพุทธศาสนาสักชนิด?

“ไอ้หนู กล้าล่วงเกินข้า นับว่าเส้นทางบำเพ็ญของเจ้าสิ้นสุดลงแล้ว! จงรับสมบัติโบราณ ลูกประคำพุทธะของข้าไป!” อี๋คูซ่านเหรินขว้างลูกประคำพวงนั้นออกไปทันที!

ฟู่!

ชั่วพริบตาถัดมา ลูกประคำก็แยกออกเป็นเม็ด ๆ หลายสิบเม็ดเปล่งประกายสีทองระยิบระยับ ดุจดาวตกพุ่งตรงไปยังลู่ฝาน!

เมื่อต้องเผชิญกับลูกประคำที่ถาโถมเข้ามาราวกับปกคลุมฟ้าดิน ลู่ฝานก็ยกมือเรียกเข็มทิศทรายออกมาทันที!

เมื่อพลังวิญญาณไหลเข้าสู่เข็มทิศทราย เม็ดทรายวิญญาณจำนวนมากก็ลอยออกมา กวาดเอาทรายเหลืองบนพื้นขึ้นมาด้วย แล้วก่อเป็นกำแพงทรายเหลืองสูงตระหง่านตรงหน้าลู่ฝานในชั่วพริบตา!

ปัง ๆ ๆ!

ลูกประคำเหล่านั้นพุ่งชนกำแพงทรายเหลือง ก่อนจะจมเข้าไปด้านในทันที!

ช่างประหลาดนัก ลูกประคำนี้ดูทรงพลังมหาศาล แต่เมื่อโจมตีออกมาจริง ๆ กลับตรงกันข้ามโดยสิ้นเชิง?

“สมบัติโบราณมีอานุภาพเพียงเท่านี้หรือ?” ลู่ฝานขมวดคิ้วเล็กน้อย รู้สึกว่ามีบางอย่างไม่ชอบมาพากล

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป