“ชื่อซ้ำกันหรือ? ดูท่าสหายเต๋าลู่จะรู้จักสหายเต๋าอู๋จริง ๆ!” หลี่เค่อหรานเอ่ยด้วยสีหน้าประหลาดใจ
“หากแค่ชื่อซ้ำกันก็คงไม่เป็นไร แต่ถ้าเป็นอู๋เซิ่งคนที่ข้ารู้จักจริง ๆ สถานการณ์คงซับซ้อนแล้ว” ลู่ฝานขมวดคิ้วกล่าว
“ฮ่า ๆ ไม่เป็นไรหรอก ถึงสหายเต๋าลู่กับสหายเต๋าอู๋จะมีเรื่องบาดหมางกันที่ชางหลาน แต่ที่นี่คือทะเลทรายไร้สิ้นสุด อีกทั้งมีข้าคอยไกล่เกลี่ย ย่อมไม่เกิดปัญหา” หลี่เค่อหรานยิ้มกล่าว
“หวังว่าจะเป็นเช่นนั้น” ลู่ฝานพยักหน้าเล็กน้อย
เมื่อเอ่ยถึงอู๋เซิ่ง ลู่ฝานย่อมจดจำได้ขึ้นใจ
ครั้งนั้น หลังจากเพิ่งก้าวเข้าสู่ขั้นแก่นทองที่สำนักกระบี่เสวียนหยาง เขาก็ออกสำรวจสุสานใต้ดินในดินแดนลับพร้อมกับเย่หลิงซี อู๋เซิ่ง สองพี่น้องลั่วชิงเตี๋ยและลั่วชิงอี รวมทั้งหมดห้าคนซึ่งล้วนเป็นผู้บำเพ็ญขั้นแก่นทอง
พวกเขาพบทารกศพที่มีชีวิตอยู่มานานถึง 3,000 ปี—จุ้ยเทียน มารเฒ่า!
เจ้าปีศาจเฒ่าผู้นั้นวางแผนยุยงให้พวกเขาห้ำหั่นกันเอง ท้ายที่สุดลู่ฝานเป็นฝ่ายชนะและสังหารอู๋เซิ่ง ผู้บำเพ็ญกายา ส่วนจุ้ยเทียน มารเฒ่าก็เข้ายึดครองร่างของอู๋เซิ่ง
แม้ลู่ฝานกับพวกจะหนีออกจากสุสานใต้ดินมาได้ แต่อู๋เซิ่งย่อมหนีออกมาได้เช่นกัน
ดังนั้นลู่ฝานจึงกังวลว่าอู๋เซิ่งคนนี้จะเป็นจุ้ยเทียน มารเฒ่าหรือไม่!
แม้หลังจากชิงร่างแล้ว พลังบำเพ็ญของจุ้ยเทียน มารเฒ่าอาจหยุดอยู่ที่ขั้นแก่นทอง
แต่ในทะเลปราณของเขากลับไม่ใช่แก่นทอง หากเป็นขั้นปฐมกำเนิดอย่างแท้จริง! ไม่สิ ต้องเป็นทารกศพต่างหาก!
ครั้งนั้นลู่ฝานได้ปีกมารสวรรค์และสมบัติฟ้าดินอีกมากมายจากเขา
หากพบกันที่นี่ อีกฝ่ายจะลงมือกับเขาหรือไม่?