สองปีต่อมา
เวลาผ่านไปสองปีแล้วนับตั้งแต่เรือเหาะออกเดินทาง
ด้วยความเร็วอันน่าสะพรึงกลัวของเรือเหาะ ไม่รู้ว่าบินข้ามผ่านแคว้นต่าง ๆ มาแล้วกี่แห่ง
ส่วนลู่ฝานก็ฝึกฝนอย่างสงบอยู่ที่ชั้นล่างของเรือเหาะมาสองปีเต็ม
อาศัยค่ายกลรวบรวมวิญญาณที่อยู่ข้างกายกับโอสถหยวนทองที่กลืนกินเข้าไป พลังบำเพ็ญของเขาจึงเพิ่มขึ้นไม่น้อย
นอกจากนี้ ลู่ฝานยังกินยาบำรุงวิญญาณ ทำให้ความแข็งแกร่งของญาณทิพย์เพิ่มขึ้นจนถึงระดับขั้นแก่นทองสมบูรณ์ อีกทั้งวิชาปราณแท้แกร่งกล้าก็พัฒนาขึ้นมากเช่นกัน
น่าเสียดายที่เขายังไม่อาจยกระดับญาณทิพย์ไปถึงขั้นเทพทารกได้
นี่เป็นปัญหาของร่างกาย เนื้อหนังไม่อาจรองรับญาณทิพย์ระดับขั้นเทพทารกได้ หากฝืนยกระดับขึ้นไป ย่อมสร้างความเสียหายต่อร่างกายอย่างต่อเนื่อง แม้เขาจะมีเตาเติมฟ้าคอยฟื้นฟู แต่คงไม่ถึงกับต้องมุดเข้าไปซ่อมแซมทุกสามวันห้าวันกระมัง ต่อให้มีพลังงานมากเพียงใดก็ไม่พอให้ผลาญเช่นนี้
เดิมทีลู่ฝานตั้งใจว่าเมื่อญาณทิพย์แข็งแกร่งขึ้น จะหลอมรวมลูกตาของมารแท้ที่อยู่ในถุงเก็บของ ให้มันกลายเป็นอาวุธสังหารอีกชิ้นหนึ่ง
ทว่าแม้ญาณทิพย์ของเขาจะถึงขั้นแก่นทองสมบูรณ์ ก็ยังไม่อาจสั่นคลอนลูกตาของมารแท้ได้ การหลอมรวมจึงยากยิ่ง หากฝืนลงมือ อาจต้องเสียเวลาไปมากมาย ผลที่ได้ไม่คุ้มเสีย
หากญาณทิพย์ของเขาไปถึงขั้นเทพทารก คงหลอมรวมมันได้อย่างง่ายดาย
แน่นอนว่า ยังมีสมบัติโบราณอย่างลูกเต๋าดาราสวรรค์อีกชิ้นหนึ่ง ยิ่งญาณทิพย์แข็งแกร่ง พลังของมันก็ยิ่งเพิ่มขึ้น
ตามที่ลู่ฝานคาดการณ์ หากญาณทิพย์ของเขาไปถึงขั้นเทพทารก ลูกเต๋าดาราสวรรค์ก็น่าจะสำแดงพลังอันน่าสะพรึงกลัวออกมาได้อย่างน้อยแปดถึงเก้าส่วน!