เหล่าผู้บำเพ็ญที่มีพลังเพียงขั้นฝึกปราณและขั้นสร้างฐาน ส่วนใหญ่ล้วนร่างแหลกสลายไร้ซาก ก่อนจะทันได้ตอบสนองต่อแรงปะทะมหาศาลจากยันต์ระเบิดวิญญาณนับพันแผ่นที่ระเบิดขึ้นพร้อมกัน มีเพียงส่วนน้อยที่ยังเหลือร่างครบถ้วน ทว่าก็ไม่มีทางรอดชีวิตได้เช่นกัน
ถึงอย่างไรการระเบิดครั้งนี้ก็เกิดขึ้นกะทันหันเกินไป ผู้บำเพ็ญถึงเก้าส่วนในสิบส่วนไม่ได้เตรียมการป้องกันใด ๆ ภายใต้สถานการณ์สุดขีดเช่นนี้ อย่าว่าแต่ขั้นฝึกปราณหรือขั้นสร้างฐานเลย ต่อให้เป็นผู้บำเพ็ญขั้นแก่นทอง หากไม่ป้องกันตัว โอกาสรอดก็มีไม่ถึงสองส่วนในสิบ
ตูม!
ลำแสงสายหนึ่งพุ่งวูบลงมาจากท้องฟ้า ร่างของลู่ฝานกระแทกพื้นอย่างจัง ก่อให้เกิดคลื่นทรายเหลืองผืนใหญ่!
เคราะห์ดีที่มีเกราะปราณและเกราะวิเศษคุ้มกาย เขาจึงไม่ได้รับบาดเจ็บมากนัก
เขาเป็นเช่นนี้ ส่วนอี้เยว่หยิงกับอี๋คูซ่านเหรินและคนอื่น ๆ ก็ไม่ต่างกัน!
เมื่อลู่ฝานปีนขึ้นจากกองทรายเหลืองแล้ว จึงเงยหน้ามองท้องฟ้า
ตูม ๆ ๆ!
ชั่วพริบตา ลำแสงอีกหลายสายก็ร่วงลงบนพื้นทราย ครู่ต่อมา อี้เยว่หยิงกระโจนออกจากหลุมทรายเป็นคนแรก ใบหน้าซีดเผือดเห็นได้ชัด นางรีบหยิบยารักษาบาดแผลหลายเม็ดออกมากลืนลงไป
ที่เป็นเช่นนี้เพราะก่อนหน้านี้อี้เยว่หยิงต้องใช้ปราณมหาศาลเพื่อประคองเตาหลอมศิลาวิญญาณ แล้วยังถูกแรงระเบิดกระทบเข้า จึงได้รับบาดเจ็บไม่น้อย
เมื่อนางเห็นเรือเหาะบนฟ้าที่แตกกระจายราวกับดาวตก ร่วงหล่นลงมา ใบหน้างดงามก็ฉายโทสะอย่างเดือดดาล «อี๋คูซ่านเหริน! ไอ้เดรัจฉานสมควรตายนี่!»
«แม้จะเกิดเรื่องผิดคาดไปบ้าง แต่ในที่สุดก็มาถึงทะเลทรายไร้สิ้นสุดแล้ว» ลู่ฝานปัดทรายเหลืองบนกาย น้ำเสียงสงบนิ่ง