ทิ้งบุ๋นฝึกบู๊ บัณฑิตผู้นี้สังหารจนคลั่ง

ตอนที่ 11 ละทิ้งบุ๋นฝึกยุทธ์ บัณฑิตผู้นี้สังหารจนคลุ้มคลั่ง

6 นาที· 1.4K คำ

ฟิ้ว!

เสียงลูกธนูเย็นเยียบแหวกอากาศดังสนั่นขึ้นเบื้องหน้าเสิ่นเลี่ยน ลูกธนูดอกหนึ่งพุ่งจากด้านข้าง ปักเข้าที่ท้องของหมูป่าตัวใหญ่

ชั่วพริบตา ท้องของหมูป่าตัวใหญ่ก็ถูกลูกธนูเขี้ยวหมาป่าเจาะทะลุ เลือดสดไหลรินออกมา

หมูป่าตัวใหญ่ที่กำลังหยอกล้อกับลูกของมัน เมื่อเจ็บปวดที่ท้องก็ส่งเสียงคำรามอย่างโกรธเกรี้ยวและน่าเวทนาในทันใด

มันหันขวับ มองไปทางเสิ่นเลี่ยน

“เจ้าตัวนี้ตอบสนองไวจริง ๆ ถึงกับระบุตำแหน่งฉันได้ในพริบตา”

เมื่อเห็นหมูป่าตัวใหญ่หันมามอง เสิ่นเลี่ยนก็รีบถอยหลัง พร้อมชักลูกธนูออกจากกระบอก

หมูป่าเป็นสัตว์ร้ายขนาดใหญ่ นิสัยดุร้าย ไม่เหมือนสัตว์ตัวเล็กอย่างกระต่ายขาวที่พอบาดเจ็บแล้วจะตกใจหนีไป

สัตว์ร้ายส่วนใหญ่เมื่อได้รับบาดเจ็บมักจะโต้กลับ

เป็นดังที่คาดไว้ หมูป่าตัวใหญ่เมื่อรู้ว่าตนบาดเจ็บ สิ่งแรกที่ทำไม่ใช่หนี แต่ดวงตากลับมีเส้นเลือดฝอยแดงก่ำขึ้นมาทันที มันคำรามแล้วพุ่งเข้าใส่เสิ่นเลี่ยนอย่างรวดเร็ว

มันวิ่งเร็วเสียจนเหยียบแอ่งโคลนกระเด็น แม้แต่พื้นดินใต้เท้าเสิ่นเลี่ยนก็ยังสั่นไหวเล็กน้อย

“หมูป่าตัวใหญ่น้ำหนักสามถึงสี่ร้อยจินนี่ ถ้ามันพุ่งชนฉัน ต่อให้ไม่ตายก็คงพิการ”

เมื่อเผชิญหน้ากับหมูป่าตัวใหญ่ที่พุ่งเข้ามาอย่างรวดเร็ว เสิ่นเลี่ยนง้างธนูพาดลูกศร เล็งเป้าอีกครั้ง

ทว่าในคราวนี้ เพราะร้อนใจ เสิ่นเลี่ยนหยิบลูกธนูที่ซื้อไว้ก่อนหน้านี้ออกมา แทนที่จะเป็นลูกธนูเขี้ยวหมาป่า กลับเป็นลูกธนูหลิ่วเย่

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป