ปัง!
เสียงระเบิดอึกทึกดังตัดผ่านยามค่ำคืน
เสียงยิงของปืนซุ่มยิง เสมือนค้อนหนักกระแทกลงบนหัวใจ
ชั่วขณะที่เสียงดังขึ้น ร่างของเฉินวั่นหลี่ก็หายไปจากจุดเดิม แทบไม่ถึงครึ่งวินาที พื้นที่เขาเคยยืนอยู่ก็พุ่งขึ้นเป็นกลุ่มฝุ่นควันพร้อมเศษหินกรวดบนพื้นโดยพลัน
อำนาจการยิงของปืนซุ่มยิงในบรรดาอาวุธปืนยุคปัจจุบันถือว่าทรงพลังมาก ทะลุเสื้อกันกระสุนและแผ่นเหล็กได้อย่างง่ายดาย
ยิ่งไปกว่านั้น ปืนซุ่มยิงขนาดลำกล้องใหญ่ระดับมืออาชีพบางรุ่น แม้กระทั่งรถเกราะก็ยังเจาะทะลุได้
เมื่อเป็นเช่นนี้ เรือนร่างมนุษย์ธรรมดาย่อมไม่ต้องพูดถึง
แต่ความเร็วของเฉินวั่นหลี่ช่างรวดเร็วนัก สัมผัสทั้งห้าและญาณทั้งหกช่างละเอียดแม่นยำนัก แม้มือปืนซุ่มยิงจะอยู่นอกรัศมีญาณของเขา ก็ยังรีบย้ายตำแหน่งออกไปอย่างรวดเร็ว
"ลงมือ!"
ผู้เฒ่าครึ่งก้าวปรมาจารย์ทั้งสองร้องตะโกนขึ้นพร้อมกัน กำปั้นหุ้มพลังภายใน พุ่งเข้าโจมตีเฉินวั่นหลี่อย่างดุดัน ซ้าย-ขวาประสานกันเป็นท่าล้อมสังหาร
ในเวลาเดียวกัน ผู้มีพลังวิเศษแห่งอสรพิษเก้าหัวอย่างวิลสันและมุส ก็ลงมือพร้อมกันเช่นกัน
วิลสันเหวี่ยงมือใหญ่ รวมเพลิงเป็นลูกธนู ลูกธนูแหลมคมสี่ดอกที่ลุกไหม้ด้วยเปลวเพลิงเกรี้ยวกราดพุ่งมาจากแนวหน้า
ส่วนมุสกางมือทั้งสองออก แกว่งไปมากลางอากาศ บังเกิดพายุหมุนสูงสองเมตรจากความว่างเปล่า ดูดเอาทรายฝุ่นในลานบ้านนับไม่ถ้วน พุ่งเข้าใส่แผนหลังของเฉินวั่นหลี่
การประสานโจมตีจากสี่ทิศทาง แม้แต่ปรมาจารย์ขั้นพลังแปรสภาพธรรมดา ก็ต้องหลบหลีกบ้าง
ทว่าเฉินวั่นหลี่กลับไม่แม้แต่จะเอี่ยว ตรงเข้ารับจากแนวหน้าทันที
ลูกธนูเพลิงเหล่านั้นถูกพลังงานฮวนจวนที่เฉินวั่นหลี่ปล่อยออกมาซัดกระจายสลายตัวในทันที เหลือเพียงประกายไฟระรื่นกลางอากาศก็ล่องหนหายไป
เห็นได้เพียงเงาร่างของเขาพร่างพรายเป็นเงาดำกลางอากาศ เปลี่ยนฝ่ามือเป็นคมมีด พลังงานฮวนจวนดุจดาบฟันน้ำ ส่าด้วยความเร็วจากกลางอากาศ