ขนให้เกลี้ยง! คนจิ๋วในมิติซ่อนเสบียงร้อยพันล้าน!

ตอนที่ 9 ขนให้เกลี้ยง! คนตัวจิ๋วในมิติเก็บซ่อนเสบียงนับหมื่นล้าน!

6 นาที· 1.4K คำ

ซูเหนี่ยวเหนี่ยวได้ยินคำพูดนั้น ดวงตาก็แดงก่ำขึ้นมาทันที

“พ่อแม่บอกว่าเลี้ยงฉันมาจนโตหลายปีแล้ว ตอนนี้เสี่ยวโหรวกลับมา ฉันต้องยกงานให้เธอ แล้วยังต้องไปชนบทแทนเธอด้วย”

พูดไปพูดมา น้ำตาของซูเหนี่ยวเหนี่ยวก็ไหลตามลงมา “ฮือ ๆ...ฉันรู้ว่าหลายปีมานี้ฉันเข้ามาแทนที่ของเธอ เรื่องไปชนบทฉันเลยตกลงแล้ว”

ป้าหลิวพูดอย่างสงสาร “เหนี่ยวเหนี่ยวเอ๊ย! ป้าก็เห็นเธอโตมาตั้งแต่เด็ก หลายปีมานี้งานในบ้านเธอทำไม่เคยขาด พ่อแม่เธอก็ไม่ได้รักเธอเท่าไรหรอก ป้าบอกไว้เลยนะ อย่าทำอะไรโง่ ๆ ล่ะ

งานนั่นดีแค่ไหนรู้ไหม!

ตอนนี้มีคนตั้งเท่าไรที่หัวแทบแตกเพื่อแย่งงานสักตำแหน่ง แต่ก็ยังไม่ได้งานกันสักที

แล้วยังเรื่องไปชนบทอีก เธอผอมบางขนาดนี้ ดูท่าทางแค่ยกถังน้ำก็ยังลำบาก ถ้าไปชนบทต้องลำบากไม่น้อยแน่

ป้าว่านะ อย่าไปฟังพ่อแม่เธอ เธอต้องเข้มแข็งด้วยตัวเองบ้าง”

ที่สำคัญ พวกเขาเป็นเพื่อนบ้านกันมาหลายปี เรื่องที่หลิวซิ่วอิงปฏิบัติต่อซูเหนี่ยวเหนี่ยวอย่างไร ทุกคนก็เห็นกับตา

ตั้งแต่เด็กอายุห้าหกขวบ เธอก็รู้ความและต้องทำงานสารพัดทั้งในบ้านนอกบ้าน

ถึงอย่างนั้นก็ยังถูกหลิวซิ่วอิงด่าทอตบตีอยู่บ่อย ๆ

ป้าหลิวทนดูไม่ไหวจริง ๆ ถึงได้เตือนเธอสักสองประโยค

ลุงหลี่เคาะไม้เท้าแล้วพูดตาม “ใช่แล้ว! หนูคนนี้นี่โง่จริง ๆ เธอไม่ได้ติดค้างอะไรกับครอบครัวนี้เลย

ในลานบ้านของเรา ไม่มีใครขยันเท่าเธอแล้ว

จะบอกว่าพวกเขาเลี้ยงเธอ สู้บอกว่าเธอคอยรับใช้พวกเขาทุกวันยังจะถูกกว่า”

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป