“……วิถีเทพสงคราม?”
เห็นริบบิ้นสีดำที่บินตรงมาหาตัวเอง เจี่ยนฉางเซิงชะงักไปครู่หนึ่ง
เขาลุกขึ้นยืนอย่างโซซัดโซเซ ก้มลงมองศพเลือดสาดของเยียนซีไฉ่กับมีดสั้นเปื้อนเลือดในมือ สีหน้าซับซ้อน……ชะตากรรม ดูเหมือนจะมหัศจรรย์จริง ๆ
วิถีเทพสงครามรวมตัวอยู่ตรงหน้าเขา ถักทอเป็นบันไดที่ทอดขึ้นสู่สรวงสวรรค์ เจี่ยนฉางเซิงลังเลอยู่ครู่หนึ่ง สุดท้ายก็ก้าวเท้าขึ้นไป
ตึง——!
วินาทีที่เท้าเขาสัมผัสพื้น วิถีเทพก็ก่อตัวสมบูรณ์!
ข้อมูลและพลังจำนวนมหาศาลหลั่งไหลเข้าสู่หัวสมองของเจี่ยนฉางเซิง เขายืนนิ่งอยู่นาน ก้มลงมองมือทั้งสองของตัวเอง……วิถีเทพสงคราม ขั้นที่หนึ่ง
“เส้นทาง[อสูร]?” สีหน้าเขาฉายแววตะลึง
เป็นผู้รักษากฎมาอย่างยาวนาน เจี่ยนฉางเซิงย่อมรู้จักเส้นทางบางสายของวิถีเทพสงคราม และ[อสูร]ไม่ต้องสงสัยเลยว่าเป็นหนึ่งในเส้นทางที่แข็งแกร่งที่สุดไม่กี่สายของวิถีเทพสงครามในตอนนี้……ได้ยินว่าแม้แต่หลูเสวียนหมิงยังหมายปองแต่ไม่ได้ครอบครอง
แล้วเขากลับปลุกเส้นทางสายนี้ได้?
“บางที……ฉันอาจจะเป็นอัจฉริยะวิถีเทพสงครามจริง ๆ?”
เจี่ยนฉางเซิงพึมพำกับตัวเอง พลางขยับร่างกายไปด้วย ค้นพบว่าตั้งแต่ก้าวขึ้นสู่เส้นทาง[อสูร] ขาข้างที่พิการของเขาก็หายเป็นปกติเสียแล้ว ทั้งตัวเบาสบายอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน เขาสัมผัสได้ถึงพลังอันไม่เคยมีมาก่อนกำลังพลุ่งพล่านไปทั่วร่างกาย
นี่เป็นความรู้สึกที่เสพติดยิ่งกว่าการรวบรวมไอสังหารเสียอีก เขาหลับตาลง ขยับกล้ามเนื้อและกระดูกทุกตารางนิ้วอย่างพิถีพิถัน เกิดเสียงกรุบกริบเบา ๆ
เขาสูดหายใจเข้าลึก ๆ ลมหายใจที่ขุ่นมัวถูกปล่อยออกมาอย่างช้า ๆ……เมื่อลืมตาขึ้นมาอีกครั้ง ดวงตาก็สว่างจ้าราวกับเปลวเพลิง