เปิดฉากด้วยยาล้างไขกระดูกหนึ่งเม็ด ข้าผงาดทุกภพ

ตอนที่ 37 ห่างกันนานยิ่งหวานชื่น

7 นาที· 1.6K คำ

นานาประเทศวุ่นวายกันไปหมด ทุกสำนักข่าวต่างพาดหัวข่าวหน้าแรกด้วยพาดหัวเดียวกัน

《ช่องว่างเหนือมหาสมุทรแปซิฟิก: เกาะพวกปีศาจหายไปไหน?》

มีนักข่าวบังอาจนั่งเรือเข้าใกล้บริเวณทะเลนั้น เห็นเพียงเศษไม้กระดานลอยอยู่บนผิวน้ำและเสื้อผ้าที่เน่าเปื่อยจมน้ำ

ในเวลาเดียวกัน

ที่ตั้งกองบัญชาการเดิมของกองทัพลู่ที่แปด

หลี่อวิ๋นหลงได้เป็นแม่ทัพกองทัพหนึ่งแล้ว และได้รับยศเป็นพลเอก

ตำแหน่งของเส้าหลิงก็ไม่ต่ำ เป็นผู้บริหารระดับกรม บ่าประดับด้วยแถบสองเส้นดาวสี่ดวง

สองคนนั่งอยู่ในห้องทำงาน ตรงหน้าวางรายงานสถานการณ์สงครามที่เพิ่งส่งมาให้

ในรายงานมีเพียงประโยคเดียว——เกาะนั้น จมลงแล้ว

ในห้องทำงานเงียบสงัดอยู่เนิ่นนาน

หลี่อวิ๋นหลงวางรายงานลงบนโต๊ะ จุดบุหรี่หนึ่งมวน

"ไอ้หนูนี่ จะไปก็ไม่ยอมบอกกล่าวสักคำ"

เส้าหลิงพลิกรายงานดูไปมาหลายรอบ เกาหัวโล้น: "ท่านหลี่ ท่านว่าคราวนี้เป็นฝีมือฉางเซิงจริงหรือ?"

"นอกจากเขาแล้วจะมีใครอีก?"

หลี่อวิ๋นหลงลุกขึ้นยืนเดินไปริมหน้าต่าง มองดูสนามฝึกด้านนอก

บนสนามฝึกทหารใหม่กำลังฝึกยิงปืน เสียงปืนดังต่อเนื่องเป็นระลอก

เขานิ่งเงียบไปครู่หนึ่งจึงเอ่ยปาก "ไอ้ขี้โม้เอ๊ย... คิดไม่ถึงเลยว่าเขาทำสำเร็จจริงๆ"

"จริงด้วยท่านหลี่ ก่อนไปฉางเซิงยังจงใจทิ้งกล่องใบหนึ่งไว้ บอกว่ารอให้มีข่าวของเขามาก่อนแล้วค่อยเปิดดู"

...

ลู่ฉางเซิงเพียงรู้สึกว่าภาพเบื้องหน้าพร่ามัว ชั่วพริบตาต่อมาเขาก็กลับมาอยู่ในห้องพักโรงแรมที่คุ้นเคย

เขาเหยียดกายบิดขี้เกียจ รู้สึกเพียงว่ากระปรี้กระเปร่าอย่างยิ่ง

แม้ไปอยู่ในโลกนั้นนานกว่าสองปี แต่ทุกอย่างล้วนคุ้มค่า

"หากโลกความจริงย้อนเวลากลับไปได้เหมือนกันก็คงดี"

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป