ฝนหยุดตกอย่างรวดเร็ว หลังทุกคนลงจากเขาแล้วก็กลับไปอาบน้ำกันก่อน
เสื้อผ้าแม้จะไม่ได้เปียกโชก แต่ก็เปียกฝนอยู่ดี อาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าสักชุดดีกว่า!
พออาบน้ำเสร็จ ทุกคนก็ออกไปร่วมงานปิ้งย่างในตอนกลางคืน
ที่ลานโล่งแห่งหนึ่ง เตาปิ้งย่างถูกจุดไฟไว้แล้ว บางคนเริ่มลงมือย่างกันแล้วด้วย
จะลงมือทำเองก็ได้ หรือจะให้พ่อครัวของรีสอร์ตช่วยก็ได้
แต่ทุกคนยังเป็นหนุ่มสาวกันทั้งนั้น จึงเต็มใจลงมือทำเองมากกว่า
ปิ้งย่างทั้งที แน่นอนว่าต้องย่างเองถึงจะหอม!
ตอนที่สี่พี่น้องเจียงกว่านมาถึง เฉินชิงเฟิงกับหลิวเนี่ยนก็นั่งอยู่ข้างโต๊ะก่อนแล้ว
ส่วนฉินอวี่เริ่มย่างอยู่ตรงเตาปิ้งย่างแห่งหนึ่ง บนตะแกรงเหล็กหน้าเตามีของเสียบไม้ตั้งไว้แล้วหลายไม้
ฉินอวี่เห็นเจียงกว่านกับคนอื่น ๆ มาถึง จึงร้องทัก
“มาแล้วเหรอ รีบนั่งสิ ของย่างทางนี้ใกล้เสร็จแล้ว”
เจียงฮั่นพาน้อง ๆ เดินเข้าไปดู ก่อนเอ่ยชมจากใจจริงว่า
“ไม่เลว ไม่เลว ฝีมือยังไม่ตกนี่ ย่างดี ๆ ล่ะ อย่าให้ไหม้เชียว”
เจียงอวิ๋นกับเจียงหยางยิ้มร่าแล้วพูดกับฉินอวี่ว่า “ขอบคุณนะพี่ฉินอวี่ ลำบากพี่แล้ว”
พูดจบ ทั้งคู่ก็ไปนั่งรอที่โต๊ะด้านข้าง
อยู่ตรงนี้ไปก็ช่วยอะไรไม่ได้อยู่ดี
เจียงกว่านลากเก้าอี้มานั่งตรงหน้าฉินอวี่ แล้วถามอย่างประหลาดใจว่า “พี่ก็ย่างบาร์บีคิวเป็นด้วยเหรอ?”
เจียงฮั่นหัวเราะ “แน่นอนสิ ฝีมือทำอาหารของพี่ฉินอวี่ดีอยู่แล้ว แค่บาร์บีคิวง่าย ๆ จะไปยากอะไร พวกเธอรอกินก็พอ”
เจียงกว่านเบิกตากว้าง มองฉินอวี่ทีหนึ่ง นึกไม่ถึงเลยว่าเขาจะทำอาหารเป็นด้วย
ขณะที่เจียงกว่านกำลังจะพูดอะไรต่อ ลมก็พัดวูบหนึ่ง ควันลอยมาปะทะหน้าเธอ เธอจึงโบกมือแล้วไอสองครั้ง
เจียงฮั่นเห็นท่าทางของเธอ จึงบอกให้ไปนั่งที่โต๊ะด้านโน้น
“ไปนั่งตรงนั้นก่อน ตรงนี้มีพี่ฉินอวี่อยู่ เดี๋ยวย่างเสร็จแล้วพี่ให้คนเอาไปให้”