หลังเลิกงาน เจียงฮั่นก็ยังแวะไปหาเจียงกว่านที่บ้าน พูดคุยกับเธออยู่สองสามคำ พอเห็นว่าเจียงกว่านสบายดีทุกอย่าง เขาถึงค่อยวางใจกลับไปยังคฤหาสน์ของตัวเอง
หลายวันต่อมา งานสังสรรค์ที่ฉินอวี่เคยบอกเจียงฮั่นไว้ก็มาถึง
เพราะเป็นวันหยุดสุดสัปดาห์ พวกเขาจึงต้องไปค้างที่นั่นสองวันหนึ่งคืน
คืนวันศุกร์ เจียงฮั่นโทรหาเจียงกว่านล่วงหน้า บอกให้เธอจัดกระเป๋าให้เรียบร้อย เช้าวันเสาร์เขาจะไปรับ
เจียงกว่านตอบตกลงอย่างกระตือรือร้น
เธอรู้จากเจียงฮั่นแล้วว่าคราวนี้พวกเขาจะไปกันที่รีสอร์ตบนภูเขา
รีสอร์ตสร้างอยู่บนไหล่เขา ที่นั่นพวกเขาปีนเขา เก็บผลไม้ ว่ายน้ำ ตกปลา และปิ้งย่างได้
เจียงกว่านแทบรอไม่ไหว หลังจากอยู่ในเมืองที่มีแต่ปูนกับเหล็กมานาน เธอก็อยากใกล้ชิดธรรมชาติขึ้นมาจริง ๆ
ใครจะคิดว่าพอเจียงฮั่นมาถึงในวันรุ่งขึ้น บนรถจะมีฝาแฝดจากตระกูลเจียงนั่งมาด้วย นอกจากเขาแล้วก็ยังมีเจียงหยางกับเจียงอวิ๋น
เจียงฮั่นยิ้มอธิบายให้เจียงกว่านฟัง
“พวกเขาว่างพอดีช่วงสุดสัปดาห์ แถมช่วงนี้เรียนหนักเกินไป เลยพามาพักผ่อนด้วยกันน่ะ”
ที่จริงเจียงฮั่นคิดว่า พี่น้องหลายคนไม่ค่อยได้ใช้เวลาอยู่ด้วยกัน เขายังพอมีโอกาสบ้าง เพราะตอนเจียงกว่านอยู่ต่างประเทศ เขาเคยไปเยี่ยมเธอ
ส่วนเจ้าสองคนนั้น นอกจากวันกลับมาของเจียงกว่านแล้ว ก่อนหน้านี้แทบไม่เคยใช้เวลากับเธอเลย ความทรงจำที่มีต่อเจียงกว่านคงมาจากคำพูดของแม่เขา