วันนั้นหลังเลิกงาน ฟางจือหย่วนกลับถึงบ้านก็เห็นแม่กำลังนั่งยิ้มแย้มอยู่ในลานบ้าน ท่าทางเหมือนกำลังรอเขาอยู่
พอแม่ฟางเห็นลูกชายคนที่สี่กลับมา ก็รีบเดินเข้ามาหาด้วยความดีใจ
“อาหย่วน กลับมาแล้วเหรอ? งานเป็นยังไงบ้าง วันนี้เหนื่อยไหม?”
พ่อฟางกับแม่ฟางมีลูกชายสามคน ลูกสาวสองคน คนโตกับคนรองเป็นผู้ชาย คนที่สามเป็นผู้หญิง ส่วนฟางจือหย่วนเป็นลูกคนที่สี่ และยังมีน้องสาวที่กำลังเรียนมัธยมปลายอีกคน
ฟางจือหย่วนเห็นว่าวันนี้แม่อารมณ์ดีเป็นพิเศษ ก็ถามอย่างสงสัยว่า
“แม่ วันนี้เจอเรื่องดี ๆ มาเหรอ? ดูอารมณ์ดีมากเลยนะ”
แม่ฟางมองลูกชายคนที่สี่พลางหัวเราะ
“ดูออกด้วยเหรอ? วันนี้ตอนเลิกงานน่ะ ได้ยินป้าหลิวของลูกพูดว่า ทางบ้านเดิมของเธอมีหลานสาวคนหนึ่งกำลังจะดูตัว เลยถามแม่ว่ามีหนุ่มดี ๆ แนะนำบ้างไหม แม่ฟังแล้วรู้สึกว่าเหมาะกับลูกดี ลูกก็อายุปูนนี้แล้ว ถึงเวลาหาคู่ได้แล้ว ช่วงนี้มีเวลาว่างไหม พอจะหาเวลาไปเจอผู้หญิงคนนั้นได้หรือเปล่า?”
อะไรนะ? ดูตัวเหรอ?
สีหน้าของฟางจือหย่วนเปลี่ยนไปทันที
“แม่ตกลงนัดกับผู้หญิงคนนั้นแล้วเหรอ?”
แม่ฟางชะงักไปเมื่อเห็นสีหน้าลูกชายพลันเย็นชาลง
“ยังเลย แม่ถึงได้ถามความเห็นลูกก่อนไง ถ้าลูกเต็มใจ พรุ่งนี้แม่ค่อยไปคุยกับป้าหลิว”
แม่ฟางคิดว่าลูกชายตัวเองหน้าตาดี เรียนจบมัธยมปลาย ถึงแม้จะเคยถูกส่งไปชนบท แต่ตอนนี้ก็กลับมาแล้ว แถมยังมีงานดี ๆ ทำ เรื่องหาคู่ก็ควรเริ่มคิดได้แล้ว
พอรู้ว่าแม่ไม่ได้ตัดสินใจตอบตกลงแทนเขาเอง ฟางจือหย่วนก็โล่งใจ
“ไม่ต้องหรอกแม่ ไม่ต้องเป็นห่วงเรื่องนี้ ผมมีแผนของผมแล้ว”