การคาดเดาของเจียงกว่านถูกต้องแล้ว คราวนี้เป้าหมายของภารกิจคือสวีเจ๋อเชียนจริง ๆ
“กว่านกว่าน ตอนนี้ยังเหลือเวลาอีกนานกว่าสวีเจ๋อเชียนจะถูกฆ่า เธอลองผูกมิตรกับเขาก่อนก็ได้ พอถึงตอนนั้นค่อยรั้งเขาไว้ล่วงหน้า ไม่ให้ไปหาหลินอวี้เฉินกับพวกเขาในวันนั้น ขอแค่ผ่านวันนั้นไปได้ ชีวิตของสวีเจ๋อเชียนก็จะปลอดภัยแล้ว”
เจียงกว่านขมวดคิ้ว “เขาจะเรียนจบปีหน้าแล้ว ตอนนี้ก็หาตัวยากอย่างกับผี ฉันจะไปหาเขาที่ไหน แล้วจะเป็นเพื่อนกับเขาได้ยังไง เสี่ยวหลิงตัง เธอทำให้ฉันลำบากใจเกินไปแล้วนะ”
พอได้ยินแบบนั้น เสี่ยวหลิงตังก็รู้สึกว่าเจียงกว่านพูดมีเหตุผล จึงเสนอความคิดอีกอย่าง
“งั้นเธอไปทำงานที่บริษัทของเขาดีไหม พอเข้าไปทำงานที่นั่น ก็อาศัยสถานะพนักงานรั้งเจ้านายไว้ได้”
แผนที่เสี่ยวหลิงตังเสนอมาน่าจะใช้ได้ แต่พอเจียงกว่านได้ยินก็รู้สึกทำใจยอมรับไม่ค่อยได้
ไปทำงานเหรอ? เธอรับไม่ไหวจริง ๆ! เดิมทีเธอคิดว่าหลังเรียนจบจะเที่ยวเล่นให้เต็มที่อีกสักหลายปี แล้วค่อยคิดเรื่องทำงาน
ใครจะคิดว่าเสี่ยวหลิงตังจะให้เธอไปทำงานตั้งแต่ช่วงฝึกงาน!
แต่ตอนนี้เจียงกว่านก็ไม่มีวิธีอื่นที่ดีกว่านี้แล้ว จึงได้แต่บอกเสี่ยวหลิงตังว่า
“เสี่ยวหลิงตัง นี่ก็เป็นวิธีหนึ่ง ฉันจะจำไว้ก่อน ถ้าถึงตอนนั้นไม่มีทางเลือกอื่นจริง ๆ ค่อยลงมือทำตามแผนนี้นะ!”
ตอนนั้นการแสดงบนเวทีจบลงแล้ว ต่อไปก็ถึงคิวของหลิ่วอีอี เจียงกว่านรีบบอกให้เสี่ยวหลิงตังถอยไปก่อน
ยังมีเวลาอีกตั้งเยอะ เธอดูการแสดงก่อนดีกว่า
ส่วนเรื่องช่วยชีวิตเป้าหมายภารกิจ ค่อยกลุ้มทีหลังก็แล้วกัน!
กว่าจะได้ฝึกงานก็ปีสาม ยังไม่ต้องรีบ ยังมีเวลาอีกเยอะ
เมื่อเห็นว่าเจียงกว่านรู้ตัวว่าต้องทำอย่างไร เสี่ยวหลิงตังก็วางใจแล้วกลับไปดูหนังต่อ
หลี่อวี่จูกับหยางอวี่ซินเห็นว่าใกล้จะถึงการแสดงของหลิ่วอีอีแล้ว พอพิธีกรประกาศแนะนำจบก็พากันปรบมืออย่างแรง
เจียงกว่านเห็นดังนั้นจึงทำได้แค่ปรบมือตาม หลิ่วอีอีเป็นดาวเด่นของมหาวิทยาลัย คนที่ปรบมือให้เธอมีไม่น้อย เจียงกว่านจึงปรบมืออยู่สองสามทีแล้วก็หยุด