คลุกเคล้ากันอยู่ตลอดช่วงเช้า หากไม่ใช่เพราะเจียงกว่านหิว ฟางจือหย่วนก็คงยังไม่คิดปล่อยเธอไป
ช่วงบ่าย ฟางจือหย่วนพาเจียงกว่านกลับบ้านตระกูลฟาง เขาไม่ได้ตั้งใจจะพบพ่อแม่และคนในครอบครัววันนี้ หากบังเอิญเจอกันก็ถือว่าโชคดี เขาแค่คิดจะกลับไปเก็บข้าวของเท่านั้น
ที่บ้านเช่าของเขาไม่มีอะไรติดตัวเลย ต้องกลับบ้านไปเอาเสียก่อน รอให้ทุกคนพักผ่อนกันแล้วค่อยพาเจียงกว่านกลับมาแนะนำให้รู้จัก
เดิมทีฟางจือหย่วนไม่คิดจะซื้อของ แต่เจียงกว่านเห็นว่ามาบ้านครั้งแรกจะไปมือเปล่าก็ไม่ดี จึงซื้อเนื้อมา 1 ชิ้นกับขนมถาวซู 2 ชั่ง แล้วให้ฟางจือหย่วนถือ
ระหว่างเดินทาง เจียงกว่านกระวนกระวายมาตลอด
“ถ้าพ่อแม่คุณไม่ชอบฉันจะทำยังไง?”
ฟางจือหย่วนยิ้มให้เธอ
“ไม่เป็นไร แค่ผมชอบคุณก็พอแล้ว”
พูดจบ ฟางจือหย่วนก็จับมือเจียงกว่านอย่างรวดเร็ว ก่อนจะรีบปล่อยมือ
อยู่ที่บ้านจะทำอะไรก็ได้ แต่ข้างนอกจะสนิทสนมกันขนาดนี้ไม่ได้ ถ้ามีคนเห็นเข้าคงไม่ดี
ความนุ่มนวลในมือหายไป ฟางจือหย่วนรู้สึกเสียดายอยู่บ้าง เฮ้อ แม้แต่จับมือภรรยาตัวเองยังไม่ได้ ใครจะเข้าใจความรู้สึกนี้บ้าง?
ที่บ้าน คนที่ออกไปทำงานยังไม่กลับมา มีเพียงแม่ฟางที่อยู่ในลานบ้านกับหลานชายและหลานสาวสองคน แม่ฟางกำลังเด็ดผัก ส่วนเด็กทั้งสองเล่นอยู่ข้าง ๆ
ฟางจือหย่วนตะโกนเรียกมาแต่ไกล
“แม่ ผมกลับมาแล้ว”
แม่ฟางได้ยินเสียงลูกชายก็ยิ้มพลางลุกขึ้น พอเห็นฟางจือหย่วนจูงหญิงสาวคนหนึ่งเข้ามา รอยยิ้มบนใบหน้าก็ชะงักค้าง