ระบบ เรื่องราวนี้ดูจะไม่ถูกต้องเสียแล้ว

ตอนที่ 42 ระบบ เรื่องนี้มันดูแปลก ๆ นะ

7 นาที· 1.6K คำ

เมื่อกลับถึงหอพัก เจียงกว่านก็พบว่าเพื่อนร่วมห้องอยู่กันครบ พวกเธอถือกระเป๋าใบใหญ่และสะพายกระเป๋าใบเล็ก ดูท่าจะกำลังจะออกไปข้างนอก

หลิ่วอีอีเห็นเจียงกว่านกลับมา ก็ยิ้มแล้วเอ่ยทัก

“เจียงกว่าน กลับมาแล้วเหรอ บ่ายนี้ไม่มีเรียน พวกเราจะออกไปเที่ยวกัน เธอไปด้วยไหม?”

หลิ่วอีอี เพื่อนร่วมห้องของเจียงกว่านและนางเอกของเรื่อง เป็นคนในมณฑลเดียวกัน แต่บ้านอยู่ไกลกว่าเจียงกว่านมาก จึงกลับบ้านช่วงสุดสัปดาห์ไม่ได้

ส่วนหลี่อวี่จู๋กับหยางอวี่ซินเป็นคนต่างมณฑลเหมือนกัน ต้องรอช่วงปิดเทอมยาวถึงจะได้กลับบ้าน

พอหลิ่วอีอีพูดจบ เจียงกว่านก็ยิ้มพลางปฏิเสธ

“ไม่ล่ะ สัปดาห์นี้ฉันจะกลับบ้าน พวกเธอไปกันเถอะ ไว้คราวหน้ามีโอกาสฉันค่อยไปด้วย ขอให้เที่ยวให้สนุกนะ!”

หลี่อวี่จู๋รับคำต่อทันที “ฉันบอกแล้วไงว่าเมื่อวานเจียงกว่านบอกว่าจะกลับบ้านสัปดาห์นี้ พวกเธอยังไม่เชื่ออีก”

เจียงกว่านยิ้มพลางพยักหน้า “ใช่ ฉันจะกลับไปเอาเสื้อผ้า ลืมหยิบเสื้อคลุมมา เมื่อเช้าอากาศเย็นนิดหน่อย”

หลิ่วอีอีพยักหน้า “โอเค งั้นไว้คราวหน้า พวกเราไปก่อนนะ บ๊ายบาย”

“บ๊ายบาย”

เจียงกว่านมองทั้งสามคนเดินออกไปแล้วค่อยฮัมเพลงเก็บของ พอเห็นว่าข้าวของบนเตียงจัดเรียบร้อยหมดแล้ว เธอก็ตบก้นปัดฝุ่นแล้วออกจากหอพักไป

บ้านของเจียงกว่านอยู่ไม่ไกลจากมหาวิทยาลัย การเดินทางสะดวก นั่งรถไฟใต้ดินไปก็ได้ แค่ต้องเปลี่ยนสายระหว่างทางหนึ่งครั้ง

น้าสาวอยากให้สามีมารับเธอ แต่เจียงกว่านปฏิเสธ เพราะคิดว่านั่งรถไฟใต้ดินก็สะดวกดี

อีกอย่าง เมื่อวานโทรกลับบ้าน ได้ยินว่ามีการจัดงานวิ่งมาราธอนอยู่แถวบ้าน คนเลยเยอะมาก ช่วงนี้ร้านขายดีเป็นพิเศษ เจียงกว่านคิดว่าสามีของน้าสาวอาจจะไม่มีเวลาว่าง

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป