ฟางจือหย่วนหาเวลาบอกแผนการของตัวเองให้พ่อแม่ฟัง
เขาบอกว่าชาตินี้เขาตัดสินใจเลือกเจียงกว่านแล้ว หากได้อยู่กับเธอ เขาจะย้ายออกไปอยู่ข้างนอกด้วยกัน และจะไม่เอาเปรียบที่บ้านอย่างแน่นอน
การย้ายออกไปอยู่ข้างนอกก็แทบไม่ต่างจากการแยกบ้าน หากคนในครอบครัวกังวลว่าคนอื่นจะนินทา พวกเขาก็จัดการกันเป็นการส่วนตัวได้
ช่วงนี้เขามีเที่ยวรถไปทางบ้านของเจียงกว่าน พอไปถึงก็พักอยู่ได้สองสามวัน เขาตั้งใจกลับไปที่หมู่บ้านสักเที่ยว และจะพยายามพาเจียงกว่านกลับมาด้วยกันในคราวนี้
ฟางจือหย่วนยังบอกพ่อแม่ด้วยว่าเขาหาบ้านได้แล้ว แต่ไม่ได้บอกว่าซื้อมา เพียงบอกว่าเช่าอยู่ บ้านอยู่ใกล้โรงงาน เดินทางไปทำงานสะดวก
แม่ฟางมองลูกชายที่พูดเป็นฉาก ๆ แล้วถามอย่างจนใจว่า
“แกตัดสินใจเลือกเธอแล้วจริง ๆ ใช่ไหม? แน่ใจนะว่าจะไม่เสียใจ?”
แม่ฟางคิดไม่ตกจริง ๆ ว่าทำไมลูกชายถึงยังคิดถึงสาวบ้านนอกคนนั้นไม่เลิก หรือโดนยาเสน่ห์อะไรเข้าให้แล้ว?
พ่อฟางกับแม่ฟางต่างก็รู้ดีว่าลูกชายดื้อรั้นแค่ไหน เมื่อเขาตัดสินใจทำอะไรแล้ว ต่อให้วัวเก้าตัวก็ฉุดกลับมาไม่ได้
เหมือนตอนที่ต้องลงชนบท เดิมทีควรเป็นลูกชายคนที่สามไป แต่ลูกชายคนที่สี่กลัวว่าพี่สาวจะถูกคนที่นั่นรังแก จึงแอบหยิบทะเบียนบ้านไปสมัครด้วยตัวเอง
เฮ้อ กลับมานานขนาดนี้แล้ว เขาก็ยังลืมผู้หญิงคนนั้นไม่ได้ ดูท่าคงรักเธออย่างลึกซึ้งจริง ๆ
พ่อฟางกับแม่ฟางสบตากัน ต่างก็เข้าใจความหมายในแววตาของอีกฝ่าย
ช่างเถอะ ลูกหลานก็มีวาสนาของตัวเอง ในเมื่อลูกชายเต็มใจ ก็ปล่อยให้เขาทำตามใจไป
อย่างน้อยเขาก็ยังอยู่ใกล้ ๆ หากพวกเขาคัดค้านขึ้นมา แล้วต่อไปลูกชายไม่กลับบ้านอีกจะทำยังไง?
เมื่อฟางจือหย่วนเห็นว่าตัวเองเกลี้ยกล่อมพ่อแม่ได้แล้ว ก็ดีใจจนอยากรีบบอกเจียงกว่านทันที แต่ในหมู่บ้านไม่มีโทรศัพท์ จึงต้องรอให้ถึงตอนที่เขาไปหาเธอแล้วค่อยบอก
ส่วนเจียงกว่านที่อยู่ในหมู่บ้าน ไม่รู้เลยว่าฟางจือหย่วนกำลังจะมาหา
ตั้งแต่คุณปู่รู้ว่าเธอตั้งท้อง ก็ไม่ยอมให้ขึ้นเขาไปเก็บสมุนไพรอีก ภูเขาอันตรายเกินไป หากเหยียบพลาดแล้วตกลงมาจะทำยังไง?
ดังนั้น เขาจึงไม่อนุญาตให้เธอขึ้นเขาอีก