เป้าหมายสุดท้ายคือธนาคาร
มันอยู่ในประตูหย่งติ้ง ติดกับร้านค้าต่างชาติหวันซาน เขาเคยสแกนเห็นตึกอิฐสีเทาหลังนั้นตั้งแต่ก่อนแล้ว หน้าประตูแขวนป้ายทองแดง กลางวันมีคนยืนเฝ้า สะพายปืนกลมือไว้ข้างตัว
เขาสังเกตการณ์อยู่สามคืน
คืนแรก นับจำนวนรอบลาดตระเวน หน่วยลาดตระเวนใช้เวลาเท่ากับสูบยาเส้นหนึ่งมวนต่อรอบ เดินวนรอบตึกและไปถึงถนนทั้งด้านหน้าและด้านหลัง คืนที่สอง ดูห้องนิรภัย ห้องนิรภัยอยู่ใต้ดิน มีประตูเหล็กกับกุญแจแบบฝรั่ง ภายในห้องมีหีบเหล็กเรียงชิดกัน กำแพงห้องนิรภัยหนาครึ่งเมตร กำแพงหินเขียวแข็งแกร่งราวป้อมปราการสำหรับคนอื่น แต่สำหรับเขากลับโปร่งใสราวกับไม่มีอะไรขวาง ห้องนิรภัยชิดกำแพงด้านตะวันออก นอกกำแพงเป็นตรอกแคบ แคบเสียจนเดินผ่านได้ทีละคน คืนที่สาม ดูหลังคา ฝั่งตรงข้ามเฉียงไปมีอาคารพาณิชย์สองชั้น แนวสันหลังคาบังลม พอให้คนหมอบได้คนหนึ่ง ส่วนรางน้ำในตรอกเชื่อมต่อไปถึงถนนอีกครึ่งสาย เขาลองเดินเส้นทางบนหลังคาจริงตอนกลางคืนมาแล้ว กระเบื้องแผ่นไหนหลวม ชายคาช่วงไหนเตี้ย เขาทดลองเหยียบมาหมด
ผ่านไปสามคืน เขาก็จำภูมิประเทศแถบนี้ได้ขึ้นใจ ต่อให้หลับตาก็เดินได้รอบหนึ่ง
กลางวันเขาก็ไม่ได้อยู่ว่าง ระหว่างพักจากการแบกของ เขาไปนั่งสังเกตฝั่งตรงข้ามถนนสองครั้ง ธนาคารเปิดปิดกี่โมง ลูกค้าเข้าออกมากน้อยแค่ไหน รถเข็นขนเงินจอดตรงประตูไหน เขาจำไว้หมด