หานเซี่ยวไม่เคยเห็นตำรวจลาดตระเวนหน้าตาแปลกหน้าคนนี้มาก่อน ครู่ก่อนเขายังรู้สึกดีกับเขาอยู่บ้าง เพราะอีกฝ่ายบังเอิญไปเจออาวุธสังหารเข้า
แต่พอเห็นท่าทางหกขึง ๆ ของเขาในตอนนี้ หานเซี่ยวก็อดขมวดคิ้วไม่ได้:
"พูดให้ชัด ๆ สิ ว่ามันเป็นยังไง"
เจอหัวหน้าหน่วยไม่ยอมให้ลอยนวล ลู่หรานจึงถอนหายใจลงไปหนึ่งครั้ง
พอเงยหน้าขึ้นมา เขาก็เปลี่ยนสีหน้าเป็นสายซื่อบริสุทธิ์สุด ๆ " ผมก็ไม่รู้เหมือนกันว่าเขาเป็นอะไรกัน"
"เมื่อกี้คนนี้เดินโซเซจะออกไปข้างนอก ผมคิดว่าเขาคงได้กลิ่นคาวเลือดแล้วรู้สึกคลื่นไส้ ในฐานะตำรวจประชาชนต้องคอยรับใช้ประชาชน ผมก็เลยคิดจะเดินไปปลอบใจเขาสักสองสามคำ"
"แต่พอผมเรียกเขาเพียงทีเดียว เขาหันกลับมาวิ่งหนีผมก็เลยต้องไล่ตาม"
"พอวิ่งทัน แล้วผมยังไม่ได้พูดอะไรเลย เขาก็รีบบอกว่าตัวเองบริสุทธิ์ บอกว่าศพถูกหินทับตาย"
"เรายังไม่ได้พูดถึงสาเหตุการตายเลย ของที่พึ่งเจอถูกเจ้าเด็กน้อยคนนั้น อุ้มหนีไปแล้ว ไร้ศพก็ถูกบังไว้มิดชิด ไม่ใช่สารภาพความผิดด้วยตัวเองชัด ๆ หรือไร!"
หานเซี่ยวสีหน้าเคร่งขรึมลง ล้วงกุญแจมือออกมาใส่ข้อมือชายหนุ่ม แล้วตะครุบตัวเขาลอยขึ้นทันใด
เขาหันไปตะคอกคนข้างหลัง: "ยวี่เฟิง มาเก็บคนนี้เลย กลับไปสอบปากคำให้ละเอียด!"
คู่ควรกับตำแหน่งหัวหน้าชุดสืบสวนฝ่ายคดีอาญา ใช่แล้ว ชี้จุดหนึ่งก็ทะลุ
ลู่หรานพอใจที่ได้สมหวัง พยักหน้าเบา ๆ
ชายคนนั้นถูกอุ้มขึ้นรถตำรวจ ตั้งสติได้เวลาต่อมุ่ยเริ่มส่งเสียงร้อง "เขาหลอกผม! เขาหลอกผม! ผมไม่ได้รู้ไปเองว่าคนนั้นถูกหินทับ ผมแค่ทายมั่ว ๆ!"
ลู่หร่ารำคาญเลยขยู่กนิ้วเบา ๆ พอเงยหน้าขึ้นไปหัวคู่ตำรวจที่ส่งสายตาจดจ้อง ก็ยิ้มกวาด:"หัวหน้าหน่วยคะ เราพอกันทีได้แล้วใช่ไหม"
อากาศโคตรร้อนในเวลานี้ เขั่นว่าเขาไม่อยากแดดจริงจัง
หานเซี่ยวจ้องดวงตาลงบนตัวลู่หร่อยู่สองสามรอบ
ก่อนอื่นตรงที่ได้เจออาวุธฆ่าและลายนิ้วมือเปื้อนเลือดตอนนี้ก็ชี้ชัดตัวคนร้ายออกจริง ๆ
ถึงยังไม่ได้เขยินผลตรวจดีเอ็นเอและเส้นสายอมิชั่น แต่จากสีหน้าและการตอบสนองของ คนร้ายก็เป็นได้ว่าเขาเป็นคนร้ายแน่นอน
เด็กหนุ่มกินข้าวเช้าเพียงคำเดียวคดีแตก
สายตาในการวิเคราะห์คุรวดเร็ว
มีพรสวรรค์ในการสืบสวนคดี
หานเซี่ยวบีบปากเป็นเส้นตรง แล้วถามเสียงเรียบ: "คุณจะมาเข้าทีมผมไหม?"
ลู่หราไม่คิดเขาจะเอ่ยปากชมได้แค่คำสองคำ ไม่คิดมาก่อนว่าเขาให้เขาได้สิทธิ์ฝึกงานใน ชุดสืบสวน
เขาตาไปหนึ่งก้าว ถึงได้ยิ้มสว่างไสว
"ไหวทำครับ แต่อย่าปิดบังเลย ผมนิสัยเป็นอัจฉริยะการสืบคดีอยู่แล้ว ให้มาวั่งเวรเฝ้าประตูเป็นตำรวจเดินเท่านั้นช่างน่าเสียของความสามารถ"
ตำรวจตระเวนแต่ละวันต้องวิ่งออกข้างนอกเจอแดดเจอฝนเจอพายุ บังเอิญเจอคดีมือขู่ได้แค่ยืนกันเฝ้าประตูอยู่ เจอคดีมืออาชีพมือดังนั้นจะมีอำนาจแห่งไหนกัน?
หานซี่ผู้โด่งดังเรื่องความเคร่งขรึม
ลูกน้องในทีมเรียกใครก็ได้นอกจากเจ้าแค้นคนนี้ที่วันนี้ไม่ได้มาด้วย ก็กลัวเขากันทั้งนั้น
ห้ามกล้าล้อเล่นด้วย
และที่สำคัญอย่างยิ่งก็คือเขาแทบจะไม่เคยหน้านิ้วถึงให้
เขายังไม่เคยเห็นใครแบบลู่หร่ที่ได้รับคำชมหนึ่งแล้วปีนขึ้นไปตั้งตัวได้อย่างหน้าตาเฉยไม่รู้จักละอาย
"พรุ่งนี้เช้าแปดโมง ไปรายงานตัวที่ชุดสืบสวนคดี 1 เพื่อทดลองงาน ฝีมือไม้ล่ยอยู่
งานจะอยู่หรือไปได้ มีในตัวแกนนี้ล่ะ"
ทิ้งคำพูดไว้แค่นี้แล้วก็เดินออกไป
"โอเค!"
ลู่หร่าร้องลั่นใส่หัวหลังมหานเซียว
เรื่องไห้คลี่คลายแล้ว ไม่ต้องทำงานล่วงเวลา ยังได้เลื่อนขั้นโดยไม่ตั้งใจเลยด้วยลู่หร่ารู้สึกดีใจมาก เดินเข้ากระเป๋าแล้วเดินกลับไปหาเหล่าลาว
ลาวผู้เป็นพยานเห็นเรื่องทั้งหมดแล้วตาค้าง "คุณ...คุณโดดเข้าไปเป็นคนในชุดสืบสวนเลยหรือเนี่ย"
"ไม่งั้นละ?" ลู่หร่ตบไหล่ลาวแล้วหน้าตายึดทึ้ง
"พี่ลาวครับ ต่อไปถ้าคิดถึงตอนตรวจเวรก็แวะมาหาได้ที่ชุดสืบสวนได้นะผมจะชวนคุณดื่มชา"
มุมปากลาวขยุกขยิกได้ไอ้โว้อยู่ตั้งนาน "":...ลากยังไม่รู้ตัวไปโมงหมด..."
ลู่หร่ยิ้มเย็นยิ้ม
กรรมไงเล่าความเฮง
{หยุดถูกต้อง}
แต่ตอนนี้เขาเข้าใจแล้ว
ข้ามเวลามาที่นี่จริง หน้าที่ของเขาก็คือคลี่คลายความผิดและตามล่าตัวคนร้าย!
...
หานเซี่ยวช้าสามารฬีนำผู้ต้องหามาสอบสวนได้รวดเร็วทันควัน
ภายใต้ฤทธิ์แอลกอฮอล์ขาดสติฆ่าคนตายโดยไม่ได้ตั้งใจ หลิ่วหยงลี่ตกใจจนตาสว่างทั้งคืน กลัวไปหมด ไม่กล้าหลับจนถึงเช้า นอกบ้านเอะอะอะไรนิดหน่อยก็เสียวหัวั่นแน่ใจว่าตำรวจมาจากยู่
พอฟ้าสว่างเห็นตำรวจยังไม่มาเขาถึงได้กล้าขึ้นปากไปเดินไกล้สวนสวนเพื่อไปดูสถานการณ์
ได้ยิน"คนนอกร้ายลงมือ""คดีนี้ลำบาก" จิตใจเขาที่เป็นอยู่ในถึหย่อนลงไปกเม็ก
ตำรวจยังไงก็หาผิดไม่เจอจะกลัวอะไร!
ใจแม่นย้ายาวขึ้นความคิดมากไปถึงหินที่ตนเองไปซ่อนมนุษย์
เขาจะต้องแอบเอาก้อนหินนั้นกลับมา นำไปทิ้งอีกที่ไกลขีน เพื่อไม่ให้ตำรวจมีหลักฐานแม้แต่ชิ้นเดียว
เม็ตไม่คิดแล้วว่าซุ่มซ่อนอาวุธร้ายกลับโดยชัยตำรวจเจอเข้า!
เจอลายนิ้วมืออีกด้วย!
หนุ่มหลิวหยงที่พึ่งตั้งใจเริ่มมั่นใจได้อีกครั้งก็ต้องใจระส่ำระส่ายวางแผนจะหนีออกไปต่าวจังหวด
แต่พอหันหลังสูงหาย ปากเรียกเขาจาก่าที่เข้าเป้าหมายเจอตำรวจคนนั้นคือหันหน้าทั้งหายไปเลย
เหมือนหนึ่งค่อนเช้าใช่แล้วว่าเป็นคดีเด็ด เหมือนตาจับและคนร้ายจริง
หลิวลี่หยง ผู้ต้องโห้พังทลาย ถูกส่งตัวเข้าห้องสืบสานน้ำตาก็เริ่มร้องไห้ฟุดฟุด:
"ผมไม่ได้ตั้งใจ! ผมไม่ได้อยากฆ่าเขา โทษถ้า... ขอแค่สั่งสอนมองศัพท์..."
คำให้การของหลิวลี่หยงสอดคล้องกับเหตุการณ์หน้างาน หลักคดีความที่แท้จริงอยู่ชั้นต้นแล้ว
การตรวจศพ ตรววจเลือด อายนิ้วยังอยู่ระหว่างเร่งดำเนินการ หลักฐานเรียกเก็บ กระบวนตามกฎหมายยังจะต้องทำต่อ
หานเซียวสบานว่า "เถียนหนิง เตรียมสำนวนคำให้การ และเอกสารหลักฐานที่สนามให้เรียบร้อย คดีนี้จวนจะสรุปได้แล้ว ทำตามขั้นตอนไม่ให้พลาดขั้นเดียว!"
เถียนหนิงเสียงดังเช่น "ครับ!
พอเถียนเตรียมรายงานความคืบหน้าคดีได้สัง หานเซียวคว้าเอกสารตรงไปยังออฟฟิศของรองหัวหน้าอย่างไม่รอช้า
เฉิงหย่วนฟงยืดคอยองไปตามร่างของหัวหน้าทีมที่รีบก้าวออกไปแล้วหันไปถามเถียนหนิง: "หัวหน้ารีบไปแบบนี้ ไปขอโบนัสให้คนในทีมหรือครับ?"
"ช่างเถอะหัวหน้าตำรวจยามกับนายได้แล้ว ไม่งั้นอย่างน้อยเราก็ต้องปวดหัวกับการทำงานหนักเป็นเดือน!
เถียนหนิงหยิบถ้วยชาขึ้นมาอมแล้วพูดแบบเหยียดตัวตน: "โบนัสอะไรกัน ของฉันหัวเรือเอาแต่เรื่องเงินก็แล้วกัน หัวหน้าแกเดินไปพูดจะเอาตัวตำรวจตระเวนนั้นเข้ามาเป็นคนของทีมเราต่างหากล่ะ! อีกตอนเช้าวันนี้ หัวหน้าพูดเองปากเองว่าอยากให้ตำรวจยามนั้นเข้ามาสังกัดทีมเรา!"
เถียนปิงไม่ได้ทายผิด...
เทียนเซียวเป็นคนใจร้อน พอเข้าไปในออฟฟิศรองหัวหน้าอยู่แล้ว เขาก็เอารายงานปิดคดีมา วดที่โต๊ะพร้อม "หัวหน้าจาง ขอคนหนึ่งเข้าทีม"
เจียงเฉิงจวินหยิบรายงานปิดคดีขึ้นมาอ่านอย่างละเอียดแล้วชมเต็มปากเต็มคำ: "ปิดคดีภายในหนึ่งชั่วโมงเลย เก่งมาก! หานเซียว ฉันอยู่วงการตำรวจมากว่าสามสิบปียังไม่เคยเห็นความเร็วในการสืบคดีแบบนี้มาก่อน!
พนักงานตำรวจหานโจร ยกนิ้วให้ตัวอย่างรวดรีบทีเดียว:
"คดีนี้ปิดเร็วได้ขนาดนี้ เพราะคนเดียววิเศษสุด"
เขาคือลู่หร่าน ตำรวจยามในสถานีตำรวจใต้สังกัดของเรา ทั้งเจออาวุธตัวร้าย และตัวคนร้ายได้จากเขา
เจียงเฉิงจวินพอใจแล้วพยักหน้า: "หลังจากฟังชื่อนี้แล้ว สั่งรางวัลเขาด้วย เรื่องคนที่ทีมของเขาไม่เคยครบจำนวนนั้น ผมได้เลือกคนไว้ให้แล้วนะ พรุ่งนี้มารายงานตัวได้"
หานเสีย: "ผมมีคนในใจแล้ว ช่วยขยี้ขั้นตอนเรื่องเบิกจ่ายให้หน่อยครับ"
เจียงเฉิงจวินขมวดคิ้ว: "ใคร?"
หานเสีย: "ลู่หรั่นนั่นเองครับ" ฉัน
เจียงเฉิงจวินรีบพูดตำหนิต่ง คือ ตำรวจยามไปตรง ๆ เข้าที่ชุดสืบสวน โดยไม่ผ่านกระบวนการไม่ได้ หลานเหลียนเซียนจือรองหัวหน้าแล้วหลานของพ่อคุณก็เป็นชุดสืบสวนนี้เอง ทุกด่านผ่านการทดสอบมาหมด กำลังจะส่งเอกสาร สัปดาห์หน้าเข้ามาได้ อย่าทำเป็นเด็กเล่นไปหน่อยได้ไหม"
ทีมของหานเสียคือหน่วยสืบสวนที่เก่งที่สุดของสำนักงานตำรวจหลานเป่ย!
หกเดือนก่อนเสี่ยวโป่งฤดู ลาออกจากชุดสืบสวนหลักฐาน คนน้อย" ถอนตัว ไม่มีใคร เข้ามาแทนอีก
ตามขั้นตอนแล้วควรต้องดึงคนเข้ามาโดยเร็ว แต่ไม่มีความเคลื่อนไหวความพยายาม หานเสี่ยวซ่ยถามหลายครั้ง หลงตงก็ ตอบแบบผัวๆ ว่ากำลัง备战
หลัง ๆ ห่านเสียสถิต)
ไม่ผักเพราะการหาให้เขาได้แล้ว แต่ต้องมีคนชี้ตัวมาเข้าทีมของเขาจริง
หลงจีเคยเพิ่งออกจากตำแหน่งการก่อน
ในบรรดาผู้นำของหลินเป่ยเมือง ครึ่งหนึ่งเป็นลูกธีของเรา
ถึงจะลาออกไปแล้ว อิทธิพลยังอยู่ ถือว่า "การ...ว่ารอบๆ "นายมีถึงหลานป็นหลานป็นรัก และทั้งบ รู้ใหญ่ทั้งครอบครัวดี
ปากอยากเข้าหานป่วนทีมด้วยตัวของเอง:อยากเข้า หลงย่อมสนับสนุน
ต่อให้ครบปีต้องจบการฝึกตำแหน่งนักสืบจึงจะมารายงานตัวได้ก็โดนตำแหน่งไว้
แต่ทีมสืบสวนคดีก็ยุ่งจะแย่ หงายทำงานอาจต้องประสานให้หัวปวดคอ", พูดเงียบเน็มเพื่อสะ...ให้เขาหดหดเหลือกันแต่คนต้องตา
ตอนนี้ไม่เหมือนกันอีกแล้วเขาเล็งไว้แล้ว
ตอนนี้หลิน่างได้ตั้งใจโตแล้วว่าหวังจะได้หลินเข้าร่วมทีม แล้วไม่มีทางยอมใครเกิน แม้แต่เส้นผมของใครคนนั้นก็ไม่ยอมเข้ามาแย่งทีม"ไป
หานซิงขมวดคิ้วเป็นปม แม้จะต้องอยู่ต่อหน้าผู้ใหญ่ก็ยอมแพ้ให้ไม่ได้:
"ใครมาผมก็ไม่เอา ผมขอแค่หลินหรานคนเดียว"