ไอดอลหน้าหล่อสะท้านใจ เขาแค่อยากมีชีวิตรอด

ตอนที่ 48 เวทีประเมินรอบสอง (1)

7 นาที· 1.6K คำ

เพราะเฮ่ออวี้เฉิน ทีมเพลงแต่งเองในการประเมินรอบสองจึงเพิ่มขึ้นรวดเดียวเป็น 4 ทีม ส่วนองค์ชายตัวน้อยไป๋สวี่หนานก็ต้องทำเพลงแต่งเองเช่นกัน

ตอนซ้อมใหญ่ ทั้ง 4 ทีมเพลงแต่งเองได้คิวซ้อมเป็นกลุ่มสุดท้าย

ไป๋สวี่หนานพาทีมที่ซ้อมเสร็จแล้วเดินออกมา แล้วบังเอิญเจอหยวนเฟ่ยเข้า

ทันทีที่สายตาของทั้งคู่ประสานกัน ต่างก็มองเห็นแววฮึดสู้ในดวงตาของอีกฝ่าย

ในบรรดาเด็กฝึกกลุ่มนี้ ถ้าหยวนเฟ่ยยอมรับว่าตัวเองเก่งแร็ปเป็นอันดับหนึ่ง ก็คงไม่มีใครกล้ายอมรับว่าเป็นอันดับสอง

เพราะไป๋สวี่หนานก็คิดว่าตัวเองเป็นที่หนึ่งเหมือนกัน

ขอวงเล็บไว้ก่อนว่า ไม่นับเฮ่ออวี้เฉิน

ก่อนหน้านี้เขามองเฮ่ออวี้เฉินเป็นคู่แข่งในจินตนาการมาตลอด พอเห็นอีกฝ่ายแสดงบนเวที ใจก็เหมือนมีหินก้อนหนึ่งอุดอยู่ ไม่ว่าจะคิดยังไงก็รู้สึกไม่ยอมรับ แอบฮึดสู้เงียบ ๆ คิดว่าตัวเองด้อยกว่าอีกฝ่ายตรงไหนกัน แต่เจ้าตัวกลับไม่เห็นเขาอยู่ในสายตาด้วยซ้ำ

ภายหลังถึงได้รู้ว่า บางทีเขากับเฮ่ออวี้เฉินอาจอยู่กันคนละระดับจริง ๆ อีกฝ่ายกำลังรังแกเด็กอยู่ ใช่แล้ว อายุน้อยกว่าเขา 4 ปี ยังไงก็เด็ก!

ตั้งแต่เล็กจนโต เขาถูกคนรุมล้อมประคบประหงมราวกับเป็นดาวเด่นมาโดยตลอด ปกติมีแต่คนเข้าหาเพื่อเอาใจ ต่อให้ในใจจะยอมรับเฮ่ออวี้เฉินอยู่สักนิด ก็ไม่มีทางยอมลดทิฐิไปผูกมิตรด้วยหรอก ยิ่งตอนนั้นเขาตกไปอยู่คลาสเอฟก็เพราะท้าทายอีกฝ่ายแท้ ๆ!

ถ้าไม่ใช่เพราะตัวเองเก่งพอจะไต่กลับขึ้นมาได้ในการประเมินรอบแรก...

สำหรับเขา การผูกมิตรกับอีกฝ่ายยากยิ่งกว่าปีนขึ้นสวรรค์เสียอีก!

ตอนนี้ทุกครั้งที่เจอเฮ่ออวี้เฉิน เขาก็แค่แสร้งทำเป็นเย็นชา เหลือบมองอีกฝ่ายแวบหนึ่งแล้วเดินจากไปเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ทว่าในใจกลับเหมือนถูกลูกแมวข่วนยุกยิก รู้สึกสับสนปนเปไปหมด

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป