เพราะเฮ่ออวี้เฉิน ทีมเพลงแต่งเองในการประเมินรอบสองจึงเพิ่มขึ้นรวดเดียวเป็น 4 ทีม ส่วนองค์ชายตัวน้อยไป๋สวี่หนานก็ต้องทำเพลงแต่งเองเช่นกัน
ตอนซ้อมใหญ่ ทั้ง 4 ทีมเพลงแต่งเองได้คิวซ้อมเป็นกลุ่มสุดท้าย
ไป๋สวี่หนานพาทีมที่ซ้อมเสร็จแล้วเดินออกมา แล้วบังเอิญเจอหยวนเฟ่ยเข้า
ทันทีที่สายตาของทั้งคู่ประสานกัน ต่างก็มองเห็นแววฮึดสู้ในดวงตาของอีกฝ่าย
ในบรรดาเด็กฝึกกลุ่มนี้ ถ้าหยวนเฟ่ยยอมรับว่าตัวเองเก่งแร็ปเป็นอันดับหนึ่ง ก็คงไม่มีใครกล้ายอมรับว่าเป็นอันดับสอง
เพราะไป๋สวี่หนานก็คิดว่าตัวเองเป็นที่หนึ่งเหมือนกัน
ขอวงเล็บไว้ก่อนว่า ไม่นับเฮ่ออวี้เฉิน
ก่อนหน้านี้เขามองเฮ่ออวี้เฉินเป็นคู่แข่งในจินตนาการมาตลอด พอเห็นอีกฝ่ายแสดงบนเวที ใจก็เหมือนมีหินก้อนหนึ่งอุดอยู่ ไม่ว่าจะคิดยังไงก็รู้สึกไม่ยอมรับ แอบฮึดสู้เงียบ ๆ คิดว่าตัวเองด้อยกว่าอีกฝ่ายตรงไหนกัน แต่เจ้าตัวกลับไม่เห็นเขาอยู่ในสายตาด้วยซ้ำ
ภายหลังถึงได้รู้ว่า บางทีเขากับเฮ่ออวี้เฉินอาจอยู่กันคนละระดับจริง ๆ อีกฝ่ายกำลังรังแกเด็กอยู่ ใช่แล้ว อายุน้อยกว่าเขา 4 ปี ยังไงก็เด็ก!
ตั้งแต่เล็กจนโต เขาถูกคนรุมล้อมประคบประหงมราวกับเป็นดาวเด่นมาโดยตลอด ปกติมีแต่คนเข้าหาเพื่อเอาใจ ต่อให้ในใจจะยอมรับเฮ่ออวี้เฉินอยู่สักนิด ก็ไม่มีทางยอมลดทิฐิไปผูกมิตรด้วยหรอก ยิ่งตอนนั้นเขาตกไปอยู่คลาสเอฟก็เพราะท้าทายอีกฝ่ายแท้ ๆ!
ถ้าไม่ใช่เพราะตัวเองเก่งพอจะไต่กลับขึ้นมาได้ในการประเมินรอบแรก...
สำหรับเขา การผูกมิตรกับอีกฝ่ายยากยิ่งกว่าปีนขึ้นสวรรค์เสียอีก!
ตอนนี้ทุกครั้งที่เจอเฮ่ออวี้เฉิน เขาก็แค่แสร้งทำเป็นเย็นชา เหลือบมองอีกฝ่ายแวบหนึ่งแล้วเดินจากไปเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ทว่าในใจกลับเหมือนถูกลูกแมวข่วนยุกยิก รู้สึกสับสนปนเปไปหมด