ฉินหวยมองคราบเลือดที่ยังแห้งไม่สนิทบนอกหลินเฟย มองบาดแผลใต้คราบเลือดที่กำลังสมานตัวด้วยความเร็วที่เห็นได้ด้วยตาเปล่า ร่างทั้งร่างของเขาราวกับถูกดึงกระดูกชิ้นสุดท้ายออกไป
อาหมึกตายแล้ว
เจ้าหมานั่นที่อยู่ระดับซี อาหมึกที่คุณชายโจวเคยพูดกับปากว่า «คนคนเดียวสู้ได้เท่ากับทั้งหน่วย» ตายแล้ว
การต่อสู้สังหารกันที่ชั้นล่างซึ่งกินเวลาไม่ถึงห้านาที ทำลายไม่เพียงข้าวของ แต่ยังพังทลายเขื่อนสุดท้ายในใจฉินหวยด้วย
«คุณชายเฟย...» เสียงของเขาแหบพร่าราวกับกระดาษทรายครูดผ่าน «ผมพูด ผมจะพูดทุกอย่าง»
«พ่อฉัน» หลินเฟยพูดเพียงคำเดียว
ฉินหวยหลับตา น้ำตาไหลลงมาตามร่องบนใบหน้า
«เมื่อเดือนกันยายนปีก่อน ประธานหลินสืบพบเบาะแสข้อมูลสำคัญถูกขโมย เขาตามรอยไปจนถึงกลุ่มบริษัทหงเย เขานัดเจรจากับนายใหญ่ตระกูลโจว หวังจะตกลงกันเป็นการส่วนตัว»
เสียงของเขาขาดห้วงเป็นระยะ «ตระกูลโจวรับปากต่อหน้า แต่ลับหลังคุณชายโจววางแผนฆ่าไว้แล้ว»
«คืนก่อนการเจรจา คุณชายโจวสั่งให้ผมทำสองอย่าง อย่างแรก รายงานกำหนดการของประธานหลินกับตารางเวรของบอดี้การ์ดที่ติดตามเขาทั้งหมดให้เขารู้ อย่างที่สอง ในวันเจรจา ให้แยกบอดี้การ์ดสองคนที่ติดตามประธานหลินมานานแปดปีออกไป»
«ผมทำตาม»
«คืนนั้น ประธานหลินกับนายใหญ่ตระกูลโจวเจรจากันบนชั้นดาดฟ้าของอาคารเจี้ยนเย่ แต่ตกลงกันไม่ได้ หลังนายใหญ่ตระกูลโจวกลับไป ประธานหลินอยู่บนดาดฟ้าคนเดียว สูบบุหรี่เรียกสติ คนของคุณชายโจวเฝ้าอยู่บนนั้น»
«ผู้ชายคนหนึ่งสวมถุงมือ ตั้งแต่ต้นจนจบไม่พูดสักคำ»
ไหล่ของฉินหวยสั่นอย่างรุนแรง
«รายงานนิติเวชระบุว่า ระดับแอลกอฮอล์ในเลือดของประธานหลินเกินกำหนด สาเหตุเกิดจากพลัดตกหลังดื่มเหล้า เหล้าขวดนั้นถูกกรอกลงไปบนดาดฟ้า พอกรอกหมดแล้ว คนก็ร่วงลงมาจากชั้นสี่สิบหก»