พอถึงในเมือง สวีจี้ก็จอดรถ
วันนี้เขาไม่ได้สวมเครื่องแบบทหาร แต่สวมเสื้อยืดสีดำทับด้วยเสื้อแจ็กเก็ต และกางเกงลายพรางขายาว เสื้อผ้าขับเน้นช่วงไหล่กว้างเอวสอบของเขาให้ดูสง่าผึ่งผายยิ่งขึ้น
เนื้อผ้าฝ้ายแท้ของเสื้อยืดแนบไปกับลำตัว เผยให้เห็นเส้นกล้ามเนื้อที่กระชับจากการฝึกฝนมาเนิ่นนานอย่างราง ๆ แขนเสื้อแจ็กเก็ตถูกพับขึ้นลวก ๆ จนถึงท่อนแขน ส่วนปลายขากางเกงลายพรางก็สอดเข้าไปในรองเท้าคอมแบตสีดำ ดูทะมัดทะแมงและคล่องแคล่ว
ทั่วทั้งตัวเขาแผ่กลิ่นอายแข็งแกร่งแบบทหารออกมา เมื่อเทียบกับความเคร่งขรึมยามสวมเครื่องแบบแล้ว วันนี้ดูผ่อนคลายขึ้นเล็กน้อย แต่ก็ยังปิดบังความเฉียบคมในตัวไม่ได้
สวีจี้ปิดประตูฝั่งคนขับ ก่อนเปิดประตูด้านหลังแล้วประคองถงเหากับเฉินต้งต้งลงจากรถ
ถงเหากวาดตามองร้านรวงริมถนน รู้สึกว่าคึกคักกว่าในอำเภอของพวกเธออยู่หน่อย
ห้างสรรพสินค้าดูใหญ่ไม่น้อย ทั้งสองจูงเฉินต้งต้งเดินเข้าไป
«ถ่ายรูปไหมคะ? รูปครอบครัว?» จู่ ๆ หญิงสาวคนหนึ่งก็วิ่งตรงเข้ามาหาพวกเขาสามคน พลางยิ้มแย้ม «โห พวกคุณดูเหมาะสมกันมากเลยค่ะ ไม่แปลกใจที่ลูกน่ารักขนาดนี้!»
เธอมองถงเหา เผยรอยยิ้มกว้างจนเห็นฟันขาวเรียงสวย «ถ่ายรูปสักใบไหมคะ? วันนี้มีโปรโมชัน คุ้มมากเลยค่ะ!»
ถงเหาชะงักไปเล็กน้อย ก่อนหันไปมองสวีจี้
สวีจี้ถามว่า «อยากถ่ายไหม?»
ถงเหามองเฉินต้งต้ง «เธอคงเข้าใจผิด คิดว่าพวกเราเป็นครอบครัวสามคน»
«ไม่เป็นไร ถ่ายกับเขาสักรูป แล้วเราสองคนก็ถ่ายกันอีกรูป»