เมียจอมเอาแต่ใจตามไปค่ายทหาร ฝึกสามีจนสะใจด้วยฝ่ามือ!

ตอนที่ 34 คุณเหนื่อยไหม?

6 นาที· 1.4K คำ

หลังจากสวี่อิงพาหลานชายกลับไปแล้ว ถงเหาก็เดินตามสวีจี้เข้าบ้าน เธอมองผักในตะกร้า

ข้างในมีผักกาดขาวต้นเล็กสดกรอบ ผักกาดหอม และต้นหอมกำหนึ่งที่ยังมีหยดน้ำเกาะอยู่ สีเขียวสดดูน่ากินไปหมด

ถงเหาถามอย่างสงสัยว่า “ทำไมคุณถึงรับไว้ล่ะ?”

ผักพวกนี้มีไม่น้อย แค่เท่านี้ก็พอให้พวกเธอกินได้อยู่พักหนึ่งแล้ว

รับของเขามาแล้วก็ยากจะปฏิเสธ กินของเขาแล้วก็ยิ่งพูดไม่ออก

ถึงจะรู้ว่าสวี่อิงหวังดี แต่จู่ ๆ ต้องรับผักมากมายขนาดนี้ ถงเหาก็ยังรู้สึกไม่ค่อยสบายใจ

สวีจี้บอกว่า “ปกติถ้ามีคนย้ายมาอยู่ในเขตบ้านพักครอบครัว ก็ต้องเลี้ยงข้าวสักมื้อ”

“มีกฎแบบนี้ด้วยเหรอ?” ถงเหาไม่รู้เรื่องนี้จริง ๆ

จะเรียกว่ากฎก็ไม่เชิง อันที่จริงเป็นธรรมเนียมเก่าแก่ของเขตบ้านพักครอบครัว

อีกอย่าง ก่อนหน้านี้ผู้การกองพลกับภรรยาก็เลี้ยงพวกเขาแล้ว พวกเขาย่อมต้องเลี้ยงกลับบ้าง

ก่อนหน้านี้สวีจี้ไม่ได้คิดจะทำอาหาร เดิมทีเขากะว่าจะไปสั่งอาหารจากโรงอาหารกลับมาเป็นโต๊ะ แต่ตอนนี้ลงมือทำอาหารเองแล้ว ก็คงทำเลี้ยงเองนั่นแหละ

เขาบอกว่า “พอดีพี่ได้หยุดสามวัน พรุ่งนี้เย็นเราก็เชิญทุกคนมากินข้าวกันอย่างเป็นทางการ แล้วเชิญครอบครัวป้าสวี่อิงมาด้วย”

แบบนี้ก็ถือว่าตอบแทนที่สวี่อิงคอยดูแลพวกเขา

ถงเหาพยักหน้าเมื่อได้ยิน “ก็ดีเหมือนกัน คนที่คุณจะเชิญมาเยอะไหม?”

ในกองทัพ สวีจี้เป็นคนพูดน้อย แม้จะมีมิตรภาพระหว่างสหายร่วมรบ แต่คนที่สนิทจนเรียกได้ว่าเป็นพี่น้องกันมีไม่มากนัก หลายคนไม่ค่อยชอบนิสัยเคร่งครัดของเขา ที่ทำอะไรเป็นทางการและยึดแต่หลักการ

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป