ย่านร้านค้า วันนี้ฉินหลานตั้งใจจะใช้เงินให้เต็มที่
พูดไปแล้ว ชาติก่อนเขาไม่เคยใช้เงินมือเติบขนาดนี้ แต่ชาตินี้พอซื้อของให้ครอบครัว เขากลับไม่คิดเสียดายเงินเลยสักนิด
“ตรงนั้นมีร้านขายลูกอม ฉันไปเลือกให้โยวโยวหน่อยนะ”
ในร้านค้าในเมืองมีตู้ใส่ลูกอมอยู่กว่าสิบชนิด ทั้งรสผลไม้ต่าง ๆ ลูกอมนม และลูกอมกรอบสอดไส้
ฉินหลานซื้อมาอย่างละนิด พอชั่งน้ำหนักแล้วราคากว่าร้อยหยวนก็ทำเอาฉินเฟิงสะดุ้ง
ต้องรู้ก่อนว่า แม้แต่คนในเมือง การซื้อลูกอมทีเดียวเป็นร้อยหยวนก็ถือว่าใช้เงินก้อนใหญ่แล้ว
ที่นี่มีร้านขายเนื้อสัตว์กลายพันธุ์อยู่ไม่น้อย ตอนฉินหลานเดินเข้าไป ฉินเฟิงยังทำหน้างง “ฉินหลาน เนื้อที่บ้านยังเหลืออยู่เลยนะ”
แต่ฉินหลานไม่ได้ซื้อเนื้อ เขาเลือกผงกระดูกสัตว์จากกวางป่ามาสองกระปุก
พูดถึงผงกระดูกสัตว์ในชาตินี้แล้ว คุณภาพรับประกันได้แน่นอน ไม่เหมือนพวกผลิตภัณฑ์เสริมอาหารในชาติก่อนที่มีแต่ของหลอกกินเงินคน
เช่นเดียวกับเนื้อสัตว์กลายพันธุ์ที่ช่วยบำรุงร่างกายมนุษย์ การนำกระดูกสัตว์มาต้มซุปหรือบดเป็นผงชงดื่มก็ช่วยให้กระดูกแข็งแรงขึ้นได้
ไม่เพียงช่วยให้ฉินเฟิงฟื้นตัวเร็วขึ้นเท่านั้น อีกไม่นานฉินหลานเองก็ต้องเริ่มฝึกหลอมกระดูกแล้ว
“ฉินหลาน ไม่ต้องซื้อให้ฉันจริง ๆ...”
ฉินเฟิงนั่งอยู่บนรถเข็น มองข้าวของพะรุงพะรังที่ฉินหลานซื้อมาแล้วรู้สึกซาบซึ้งจนรับไว้ไม่ไหว
ถึงขั้นที่ฉินหลานควักเงิน 500 หยวนให้หมอรักษาเขาอย่างเต็มที่โดยไม่กะพริบตา
ในสายตาคนอื่น ชีวิตของเขามีค่าถึง 500 หยวนเชียวหรือ?